งเพลิงบนสวรรค์ได้ ต่อให้พลิกผันไปเพียงใด ก็ไม่ต่างจากแมลงตัวน้อยดิ้นรนจะเขยื้อนมหาต้นไม้!
“ฟู่!”
ถัดมา ลวี่หยางปล่อยกระแสพลังวิชาออกอย่างเต็มที่ แม้ครั้งนี้จะเป็นเพียงการแสร้งถือครอง แต่ความรู้สึกที่เพลิงบนสวรรค์มอบให้ กลับแตกต่างกับตะเกียงดับแสงอย่างสิ้นเชิง
อะไรคือตำแหน่งมรรคผลสูงสุด?
หาใช่เพียงช่องว่างแห่งพลัง หากแต่คือความแตกต่างโดยเนื้อแท้ ระดับของเพลิงบนสวรรค์สูงกว่าตำแหน่งมรรคผลธาตุไฟทั้งปวงโดยตรง!
นี่แค่เพียงแสร้งถือครอง เพียงอาศัยพึ่งพาเพลิงบนสวรรค์มิได้ครอบครองโดยสมบูรณ์ หากต้องการสัมผัสถึงความอัศจรรย์แห่งตำแหน่งมรรคผลสูงสุด ก็ต้องหล่อหลอมถ้ำสวรรค์ แล้วเข้าไปควบคุมอย่างแท้จริง …ทว่า ต่อให้ยังมิอาจแสดงความอัศจรรย์ของตำแหน่งมรรคผล เพียงแค่ภาพลักษณ์ ก็เพียงพอแล้ว
คิดถึงเพียงเท่านี้ ลวี่หยางจึงเชิดหน้า มองไปยังโพธิสัตว์หลงเซ่อผานอิ๋ง
“ซี๊ด!”
เกือบจะในเวลาเดียวกันนั้นเองโพธิสัตว์หลงเซ่อผานอิ๋งก็สูดลมหายใจเย็นวาบ ร่างเงาพลันหม่นมัวลงทันใด ไร้เจตจำนงจะต่อสู้โดยสิ้นเชิง หันกายตั้งใจจะหลบหนี!
“กลับมา”
ลวี่หยางหาได้ขัดขวางไม่ เพียงเอื้อนเอ่ยวาจาเบา ๆ หนึ่งคำ ทว่าเมื่อถ้อยคำตกลงบนแผ่นฟ้า พลันมีอักษรหนึ่งบรรทัดบังเกิดขึ้นท่ามกลางฟ้าดิน:
【ผู้ที่หลบหนีกลางศึกสมควรที่จะได้รับโทษหนัก】
“ตูม!”
ถัดมาเพียงอึดใจเดียว ร่างที่หม่นมัวของโพธิสัตว์หลงเซ่อผานอิ๋งก็กลับกลายมั่นคงอีกครั้ง สีหน้าถึงกั
