บทที่ 531 แสร้งถือครองเพลิงบนสวรรค์!
ครั้งนี้การแสร้งถือครองตำแหน่งมรรคผลความรู้สึกของลวี่หยางกลับแตกต่างจากชาติที่แล้วโดยสิ้นเชิง
ชาติที่แล้วแม้ว่าเขาจะแสร้งถือครองตะเกียงดับแสงแต่คู่ต่อสู้ของเขาคือเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินไม่ว่าฝีมือจะต่ำต้อยเพียงใด ทว่าก็ยังเป็นเจินจวินสายตรง
ดังนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ เขาถูกกดไว้ฝ่ายเดียว
หากมิใช่ว่าเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินอายุขัยเหลือน้อย แถมยังเผาผลาญถ้ำสวรรค์ และเขาเองมีพรสวรรค์มีฝีมืออยู่บ้างไว้ค้ำยัน เกรงว่าคงถูกฆ่าตายไปนานแล้ว
ทว่าครั้งนี้ คู่ต่อสู้ของเขากลับกลายเป็นโพธิสัตว์หลงเซ่อผานอิ๋งเจินจวินนอกรีต ความรู้สึกจึงแตกต่างโดยสิ้นเชิง เป็นศัตรูที่แท้จริงซึ่งทัดเทียมกันโดยสมบูรณ์ กลับทำให้ลวี่หยางได้ปลดปล่อยเต็มที่ ขณะนี้เหยียดกายาออกไปอย่างถ้วนทั่ว เบิกตาโพลง แสงสว่างพลันลุกวาบขึ้นในดวงตาเป็นลายอักษรเรืองรอง
“ยันต์ราชันย์สุริยันประจักษ์แสง!”
ในยามนี้ทั้งสองกำลังประสานสายตา ลวี่หยางพลันร่ายวิชามรรคผลท่ามกลางความไม่ทันตั้งตัว แสงทองพลันแผ่พุ่ง ตัดขาดจิตเทวะในบัดดล ทำให้โพธิสัตว์หลงเซ่อผานอิ๋งพลันมืดดับไปต่อหน้า
ลวี่หยางเห็นดังนั้นกลับยินดีเป็นล้นพ้น
‘ใช้ได้จริงด้วย’
เมื่อเข้าสู่ชั้นเจินจวินแล้ว บรรดาวิชามรรคผลที่เคยร่ำเรียนมาในชั้นวางรากฐาน ส่วนใหญ่ก็แทบไร้ประโยชน์ เปรียบได้กับวิชาเทพในขั้นรวมลมปราณ ที่ไม่อาจนำมาใช้ในขั้นวางรากฐานได้อีก
ระหว่
