วดคิ้วเมื่อได้กลิ่นเหม็นลอยมาแตะจมูก พวกมันกลิ่นเหมือนแมลงสาบอย่างแท้จริง!
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะเป็นผู้บัญชาการกองทัพมนุษย์” ผู้มาเยือนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หมินยวี่หลินพยักหน้าและกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ข้าคือหมินยวี่หลิน เซินเว่ยโหวแห่งจักรวรรดิฉิน และผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพในเมืองตงฉวง แล้วเจ้าเป็นใคร?”
ชายผู้นั้นประสานหมัดกล่าวด้วยความสุภาพ “ข้ามีนามว่าเชินเซี่ยง ข้ามาพบท่านเซินเว่ยโหวในนามของเผ่าเทพ”
“เผ่าเทพ?”
หมินยวี่หลินขมวดคิ้ว “สิ่งมีชีวิตน่าเกลียดเหล่านี้สมควรเรียกว่าเผ่าเทพรึ?”
เชินเซี่ยงมองไปยังสัตว์ประหลาดทั้งสองและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “พวกเขา…ข้าจะไม่ปิดบัง พวกเขาเป็นเพียงเผ่าพันธุ์ที่ด้อยที่สุดและเป็นนักรบในเผ่าเทพซึ่งมีชื่อว่า ‘อสูรเกราะ’ ข้าคิดว่าท่านเซินเว่ยโหวคงได้เห็นแล้ว แม่ทัพอสูรเกราะด้านใต้เมืองมีนามว่าเหล่ยฉง เขาเป็นจอมพลของกองทัพเผ่าเทพ”
เชินเซี่ยงหันมองหลินมู่อวี่และประสานหมัดเคารพ “แม่ทัพผู้นี้ จอมพลเหล่ยฉงยกย่องวิทยายุทธ์ที่ยอดเยี่ยมของท่านมาก…แต่เขาฝากมาบอกว่าจะปลิดหัวท่านในเร็ววัน”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “เจ้าไม่คู่ควรกับชื่อเรียกเผ่าเทพ”
“ถูกต้อง”
เชินเซี่ยงยิ้มและตอบกลับ “เมื่อคราที่เราปกครองแผ่นดินนี้ มนุษย์เช่นท่านเรียกเราว่าเผ่าปีศาจ”
“เผ่าปีศาจ…” หมินยวี่หลินตัวสั่นเทิ้มพึมพำ “มิใช่ว่าเผ่าปีศาจถูกสังหารและผนึกไปแล้วหรือ?”
“จะเป็นไปได้รึ?” เชินเซี่ยงยิ้มและกล่
