มหา”
ซูอวี่ประสานกำปั้น “ทราบแล้วพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะให้คนช่วยออกตามหาอีกแรง”
“ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะท่านอา”
“หามิได้ นี่เป็นสิ่งที่ซูอวี่ผู้นี้ควรทำอยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
เมืองหลวงแห่งจักรวรรดิที่เพิ่งผ่านพ้นหายนะ ยังมีบางส่วนที่คงรูปร่างเดิมเอาไว้ได้ เมื่อผ่านวิหารศักดิ์สิทธิ์และสมาพันธ์โอสถ สองสิ่งก่อสร้างอันยิ่งใหญ่ของเมืองถูกไฟคลอกจนเหลือเพียงโครงกำแพง บนพื้นมีหลุมที่เพิ่งถูกซ่อมแซมจนกลับมามีระดับเท่าเดิม ผู้คนเริ่มสัญจรไปมา
ฉินอินทำได้เพียงมองไปรอบๆ เท่านั้น
ถังเสี่ยวซีกล่าว “ท่านผู้นำศักดิ์สิทธิ์เหล่ยหงถูกเทพลั่วหลานสังหารที่นี่”
ท่านปู่เหล่ยหง…” ฉินอินน้ำตาปริ่ม “แล้วท่านพี่ฉินเหลยตายอย่างไร?”
ถึงเสี่ยวซีตอบด้วยสีหน้าเศร้าหมอง “ท่านผู้บัญชาการฉินเหลยถูกจื่อเย่าล้อมยิงด้วยธนูกว่าร้อยดอกจนตาย…ก่อนจะถูกลู่จ่าวตัดหัว กล่าวกันว่าลู่จ่าวนำหัวของท่านฉินเหล่ยใส่โหลและส่งกลับไปที่หลิงหนาน”
“พวกสัตว์นรก…”
ฉินอินกำหมัดแน่นพร้อมกับน้ำตาที่หลั่งริน “จักรวรรดิอี้เหอจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”
“อืม”
ฉินอินกล่าวต่อ “วิหารศักดิ์สิทธิ์ สมาพันธ์โอสถ และสมาพันธ์นกกระจอกเพลิงเป็นสถานที่สำคัญของเมืองหลวง จะต้องเร่งฟื้นฟูให้ไวที่สุด และด้วยสมาพันธ์โอสถที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ดังนั้นจงให้นักปรุงยาฝีมือดีจากเมืองชีไห่และเมืองหยาดสายัณห์เข้ามาช่วยที่เมืองหลวงก่อน”
ซูมู่หยุนประสานกำปั้น “กระหม่อมจะจัดการให
