้ากับกำแพงน้ำเต้าเสริมพลังป้องกันจนเอาชนะพลังฌานเจ็ดประทีปของราชาปีศาจได้สำเร็จ พลังงานผันผวนแตกออก หลินมู่อวั่ไม่ได้รับผลกระทบใด เขายิ้มให้กับราชาปีศาจ “เจ้ามีพลังเทวะ ข้าเองก็มี เจ้ามีเจ็ดประทีป…ข้าก็มีเช่นกัน ทว่าในขณะที่เจ้าเป็นเพียงวิญญาณ ข้านั้นมีกายเนื้อ กาฝากวิญญาณเช่นเจ้าคิดว่าจะสังหารข้าได้อย่างนั้นรึ?”
ราชาปีศาจโกรธตัวสั่น “ไอ้ไก่อ่อนสวะ รอให้ถึงเวลาของข้าก่อนเถิด ราชาผู้นี้จะครอบงำเจ้า…อยากรู้นักว่าฉินอินจะทำอย่างไร!”
หลินมู่อวี่บินหนีและถอนฌานสัมผัสออกจากทะเลจิตไป หลังจากดูดซับพลังจากทุ่งจิตวิญญาณแล้วเขาก็สดชื่นขึ้นมาก ทว่าหลินมู่อวี่ยังคงกังวลเกี่ยวกับราชาปีศาจเจ็ดประทีป ปีศาจตนนั้นเปรียบดั่งเทพเจ้าแห่งการสังหาร ทั้งร่างของมันเปี่ยมไปด้วยพลังทำลายล้าง หากเขาปล่อยให้มันเจอร่างและรวมพลังสำเร็จ…ทวีปนี้คงถึงจุดจบเป็นแน่
แม้หลินมู่อวี่จะไม่ต้องการ ทว่าด้วยสถานการณ์ตอนนี้ต่อให้ใครตายจากเขาก็ยังต้องอยู่ เพราะมีเพียงเขาเท่านั้นที่มีความสามารถมากพอจะควบคุมพลังของราชาปีศาจเจ็ดประทีปและหยุดภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้นได้
…
หลินมู่อวี่สูดหายใจลึก เมื่อแสงยามบ่ายพาดผ่านร่างกาย ก็ปรากฏภูตแห่งแสงบินไปมาในอากาศอย่างมีความสุข หลินมู่อวี่กางฝ่ามือออกเรียกวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าสีทองให้ปรากฏ ภูตแห่งแสงที่กระจัดกระจายต่างมารวมตัวกันที่ฝ่ามือเขาและกลายเป็นกลุ่มแสงเล็กๆ ในพริบตา พลังธาตุแสงนั้นเป็นพล
