‘กี้…’
มังกรตัวน้อยขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของหลินมู่อวี่ มันเลียฝ่ามือเจ้าของด้วยลิ้นเล็กๆ ราวกับลูกสุนัข หางที่ห่อหุ้มด้วยเกล็ดผลึกสีแดงกวัดแกว่งไปมาอย่างเชื่องช้า บ่งบอกว่ามันกำลังมีความสุข
หลินมู่อวี่ได้ทำพันธะวิญญาณกับมังกรน้อยแล้ว และความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณของมังกรน้อยก็ไม่ได้น้อยกว่าหลินมู่อวี่ ดังนั้นจึงเข้ากันได้เป็นอย่างดี
หลินมู่อวี่ตื่นขึ้นอย่างมีความสุขก่อนจะเดินไปหยิบไก่ฟ้าออกจากกรงหนึ่งตัว หลินมู่อวี่พลันใช้กระบี่วิญญาณมังกรตัดหัวไก่อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ถอนขนและทำความสะอาดเพื่อนำไปเป็นอาหารมื้อแรกของมังกร ทว่าขณะที่หลินมู่อวี่หันหลัง มังกรน้อยก็ตะครุบไก่ฟ้าลงกับพื้นก่อนจะกลืนลงไปทั้งตัว
“เอาจริงเหรอ…”
หลินมู่อวี่พูดไม่ออกเล็กน้อย วิธีการกินแบบนี้ไม่ป่าเถื่อนเกินไปหน่อยหรือ? ทว่าเมื่อครุ่นคิดก็พบว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา เดิมทีมังกรเป็นราชาแห่งสัตว์ร้าย ท้ายที่สุดมันก็ยังคงเป็นสัตว์อสูรอยู่ดี และพวกมันก็กินแบบนี้เป็นเรื่องปกติ หากหลินมู่อวี่เตรียมอาหารจานใหญ่ให้ มังกรน้อยก็คงกินหมดทันทีซึ่งเป็นธรรมชาติของมังกร
ขณะเดียวกันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพร้อมเสียงของเหล่ยหง “อาอวี่ตื่นหรือยัง? เกิดอะไรขึ้น? ท่านฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนหนึ่งในองครักษ์อวี้หลินมาหาเจ้า!”
หลินมู่อวี่ตกใจและรีบส่งสัญญาณให้มังกรน้อยซ่อนตัว
‘กี้!’
มังกรน้อยอ้าปากประท้วงราวกับมันยังไม่อิ่ม แต่ก็รีบไปซ่อนตัวพร้อมไก่อี
