กครึ่งหนึ่งใต้เตียง
…
หลินมู่อวี่เดินไปเปิดประตูและกล่าวอย่างเคารพ “ผู้ดูแล เกิดอะไรขึ้นหรือ เหตุใดพี่ฉู่จึงมาหาข้าตั้งแต่เช้า?”
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”
เหล่ยหงถือไม้เท้าของผู้ดูแลในมือ เขากราดตามองอย่างรวดเร็วก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้ม “เจ้า…มีแขกอยู่ที่นี่หรือ?”
“ไม่ขอรับ…”
“โอ้ เช่นนั้นเหรอ?”
เหล่ยหงเหล่ตามอง “แม้ว่าฌานสัมผัสของปู่จะไม่ไวเท่าเจ้า ทว่าก็ยังเป็นรากฐานของพลังยุทธ์ขอบเขตปราชญ์ อาอวี่…มีรัศมีมังกรอันทรงพลังอยู่ในห้อง เจ้ารู้ใช่หรือไม่?”
หลินมู่อวี่จนปัญญาจึงพูดเสียงแผ่วเบา “เช่นนั้นท่านปู่เชิญเข้ามา!”
เมื่อเหล่ยหงเดินเข้ามาหลินมู่อวี่ก็ปิดประตูทันทีก่อนจะส่งเสียงเรียกแผ่วเบา จากนั้นมังกรตัวน้อยก็คลานออกมาพร้อมแลบลิ้นและมีขนไก่ติดที่มุมปาก มังกรน้อยมองเหล่ยหงด้วยดวงตากลมโตพร้อมส่งเสียงคำราม ทว่าเสียงของมันนุ่มนวลฟังดูไม่เหมือนเสียงคำรามของมังกรและเหมือนกับลูกสุนัขแทน!
สำหรับเหล่ยหง…เขาเป็นถึงผู้ดูแลที่ชาญฉลาดแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์!
เขาแอบตกใจขณะจ้องมองมังกรน้อยชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับไปถามหลินมู่อวี่ “นี่…มังกรตัวนี้มาจากที่ใด?”
“ข้าซื้อมันมาด้วยสองหมื่นเหรียญทองจากร้านค้าแห่งจักรวรรดิ กล่าวกันว่าเป็นไข่มังกรที่ขุดมาจากบริเวณภูเขาไฟ คงมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าหมื่นปี โชคดีที่ข้าฟักมันได้” หลินมู่อวี่บอกความจริง
เหล่ยหงดูตื่นเต้นมากขณะที่กล่าวว่า “อาอวี่ นี่มันน่าตื่นตกใจเกินไปส
