าร มังกรน้อยพลันเชิดหน้าขึ้นพร้อมส่งเสียงเล็กตอบรับ เหล่ยหงนั่งยิ้มอยู่บนเตียงขณะที่ลูบหัวมังกรน้อย เขาพึมพำออกมา “เจ้ามังกรน้อย หากเจ้าเกิดก่อนสักหลายพันปี วิหารศักดิ์สิทธิ์คงสามารถพึ่งพาเจ้าได้ ช่างน่าเสียดาย…”
หลินมู่อวี่ในชุดเกราะวิหารเดินออกไปบนทางเดินพร้อมกระบี่วิญญาณมังกรที่หลัง ดูเหมือนว่าฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนจะไม่สามรถอดทนรอได้ พวกเขาจึงจอกันบนทางเดิน ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนพุ่งเข้ามาหาด้วยท่าทางร้อนรน “อาอวี่ เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว!”
“มีอะไรหรือพี่ฉู่?” หลินมู่อวี่สั่นสะท้านในใจ “หรือว่าพี่ฉู่เหยาประสบอุบัติเหตุ?”
“ไม่ อาเหยาสบายดี ทว่าเกี่ยวกับซูฉิน!”
“หือ? มิใช่ว่าแม่ทัพซูฉินกลับไปยังเมืองหยาดสายัณห์พร้อมกองทหารแห่งจักรวรรดิโดยพี่เฟิงเป็นผู้นำไปหรือ?”
“ข…เขาถูกลอบสังหาร!”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนใบหน้าเคร่งขรึม “เมื่อคืนที่ผ่านมาแม่ทัพซูฉินแห่งกองทัพจักรวรรดิเสียชีวิตแล้ว!”
หลินมู่อวี่ตกใจ “ป…เป็นไปได้อย่างไร…ใครกันที่สามารถฆ่าซูฉินท่ามกลางกองกำลังนับพันได้?”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนตอบกลับ “เฟิงจี้สิงนำกองทหารม้าหนักห้าพันนายบนถนนอวิ้นจงสายเก่าเพียงครึ่งทาง กองทัพเขี้ยวกระบี่ทั้งหมื่นนายก็ออกมาต้อนรับซูฉิน ดังนั้นหยุนกงจึงออกคำสั่งให้เฟิงจี้สิงยกทัพกลับเมืองหลันเยี่ยน ทว่าวันถัดไปแม่ทัพซูฉินนำทหารห้าร้อยนายเข้าป่าล่ามังกรเพื่อล่าสัตว์ เขาถูกกลุ่มสำนักอัศวินสองพันคนเข้าจู่โจม หลายคนในนั้นมีพลังยุทธ์ที
