สมาพันธ์โอสถด้วยเสียงหัวเราะของทั้งสอง
…
ที่หัวมุมอาคารนักปรุงโอสถราวแปดคนทยอยเดินเข้ามาหา พวกเขาเป็นบุคคลที่หลินมู่อวี่คุ้นเคยดี…หลัวปิน และยังเป็นคนที่เคยได้รับบาดเจ็บจากหลินมู่อวี่ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ดูแลสมาพันธ์โอสถ อีกคนคือชางชู่หลิงลูกชายของหลัวซิ่งที่ถือว่าเป็นผู้มีอำนาจในเมืองหลันเยี่ยน แต่น่าเสียดายที่หลัวปินเป็นเพียงคนแคระในสายตาเท่านั้น หลังจากที่หลินมู่อวี่ได้เป็นสี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่ยน
“ข้าจะต้องเป็นคนแรกที่ได้ดื่มด่ำกับสาวงามแห่งสมาพันธ์โอสถ!”
“ฉันเป็นคนที่สามารถดื่มด่ำกับความงามครั้งแรกในแผนกยาครอบจักรวาลของเรา”
หลัวปินมองทั้งสองอย่างประหลาดใจ “ฉู่เหยา เจ้าเป็นหนึ่งในผู้ดูแลสมาพันธ์โอสถ แต่กลับไม่รู้ที่ต่ำที่สูง หลินมู่อวี่เป็นราชบุตรบุญธรรมขององค์จักรวรรดิ และมีความสัมพันธ์อันดีกับองค์หญิงซี ทุกคนในเมืองหลันเยี่ยนต่างก็พูดกันหนาหูว่าคนที่หลินมู่อวี่จะแต่งงานด้วยก็คือองค์หญิงซี! ทว่าเจ้ายังเกาะแกะเขาเช่นนั้น เจ้ายินดีจะเป็นมือที่สามรึ?”
ใบหน้าฉู่เหยาเปลี่ยนเป็นแดงก่ำขณะที่จ้องมองเขา “หลัวปินอย่ามาพูดจาไร้สาระ ข้าและอาอวี่เป็นเพียงพี่น้องกัน มิใช่อย่างที่เจ้าคิดสักนิด!”
หลัวปินยิ้ม “ในเมื่อเจ้าและหลินมู่อวี่มิใช่คู่รัก เหตุใดจึงไม่รับรักข้าล่ะ?”
ฉู่เหยายิ้มตอบ “เพราะข้าไม่ชอบเจ้า”
“เจ้า!” ใบหน้าหลัวปินเปลี่ยนเป็นสีม่วงด้วยความโกรธ เขารู้สึกอับอายที่ถูกพูดเช่นนี้
