ริศนาไปแล้ว เช่นนั้น…นักฆ่าเป็นใครกัน เขาเกี่ยวข้องกับแท่งวิญญาณปริศนาใช่หรือไม่?”
ชวีฉู่หันมองและกล่าวว่า “หากข้าจำไม่ผิด เขาคงเป็นลูกหลานของมนุษย์โบราณ และเป็นผู้ดูแลสิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งเก้า เนื่องจากห้าหมื่นปีก่อนพวกเขาเป็นเจ้าของแผ่นดินนี้”
ถังเสี่ยวซีอ้าปากค้าง “พระเจ้า…โชคดีที่คนผู้นั้นถูกมังกรกินไปแล้ว มิเช่นนั้นมู่มู่จะต้องตกอยู่ในอันตรายเป็นแน่…”
ฉวีชู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เสี่ยวซี เจ้าเป็นห่วงอาอวี่มากเหลือเกิน”
ถังเสี่ยวซีพลันหน้าแดง “ข…ข้าไม่…”
หลินมู่อวี่มีสีหน้าเคร่งขรึม “ผู้อาวุโสฉู่ จะมีลูกหลานของมนุษย์โบราณอีกหรือไม่…คนผู้นั้นแข็งแกร่งมาก หากยังมีมนุษย์โบราณอีกเป็นจำนวนมาก ข้าเกรงว่าแผ่นดินนี้อาจจะตกเป็นของพวกเขาอีกครั้ง!”
“ไม่”
ชวีฉู่ส่ายหัวและยิ้ม “พวกเขามิได้มีจำนวนมาก มิเช่นนั้นคงแย่งชิงแผ่นดินไปนานแล้ว ทว่า…มนุษย์โบราณกลุ่มนี้ได้เริ่มค้นหาสิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งเก้าอีกครั้ง นี่อาจเป็นคำเตือนสำหรับมนุษย์อย่างพวกเราที่อาศัยอยู่ที่นี่มานานนับหมื่นปีต้องเริ่มตื่นตัว”
หลินมู่อวี่และฉินอินมองหน้ากันอย่างกังวล
ทันใดนั้นก็มีคนมาเคาะประตูและพูดว่า “ท่านอาวุโสฉู่ ฝ่าบาทมีพระประสงค์ให้ท่านแม่ทัพหลินมู่อวี่เข้าพบที่ตำหนักเจ๋อปิงขอรับ”
“อืม ข้าจะไปทันที”
ชวีฉู่ยิ้มเล็กน้อย “อาอวี่ ฝ่าบาทคงประสงค์จะประกาศเกียรติยศให้เจ้า ไปเถิด คงจะมีงานเลี้ยงฉลองในคืนนี้ ฝ่าบ
