ในภายภาคหน้า มันไม่ง่ายสำหรับเสี่ยวอินที่จะปกป้องแผ่นดินนี้ อาอวี่…เจ้า เฟิงจี้สิง ฉินเหลย และฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน ต่างก็เป็นความหวังของพ่อ เจ้ารู้ใช่หรือไม่?”
หลินมู่อวี่รีบถอยกลับพร้อมวางกระบี่ยาวที่พื้นและคุกเข่าต่อหน้าพ่อบุญธรรม เขากล่าวอย่างเคร่งขรึม “หลินมู่อวี่สาบาน ณ ที่แห่งนี้ ว่าจะไม่มีวันทรยศต่อเสี่ยวอินไปชั่วชีวิต!”
ฉินจิ้นเผยรอยยิ้มพึงพอใจ “เช่นนั้น…พ่อคงมิต้องกังวลอีก ลุกขึ้นเถิด และเตรียมตัวสำหรับมื้อค่ำนี้ มันเป็นงานเลี้ยงฉลองเพื่ออาอาวี่ ซูฉิน และเสี่ยวอิน”
“ขอรับเสด็จพ่อ”
“เจ้าทำผลงานได้ดีมากในครานี้ ทว่าพ่อไม่สามารถให้รางวัลหรือเลื่อนยศตำแหน่งให้เจ้าได้ หากเจ้าเติบโตเร็วเกินไปจะตกเป็นเป้าของการวิพากษ์วิจารณ์ เจ้าเข้าใจหรือไม่?”
“ขอรับ เสด็จพ่อมิต้องกังวล”
…………………
