ลินมู่อวี่ต้องการพบท่านแม่ทัพหลงเซียนหลิน โปรดเปิดประตูให้เรา”
‘แอ๊ด…’
สะพานแขวนเคลื่อนต่ำลงขณะที่ทหารรักษาการณ์ประสานมือ “แม่ทัพหลิน โปรดใช้สะพานขอรับ!”
“ขอบคุณ!”
เมื่อผ่านธรณีประตูเข้าไปก็พบว่าด้านในของเมืองหน้าด่านนั้นกว้างมากและค่อนข้างมีระเบียบ มีทหารประจำการอยู่ในค่ายทหารม้ากองบินกว่าหนึ่งหมื่นนาย เสียงทหารตะโกนดังก้องจากสนามฝึก
ทันใดนั้นก็มีกองทหารม้าวิ่งเข้ามาจากด้านในค่าย หลงเซียนหลินในชุดเกราะสีทองนำทัพมาด้านหน้าพร้อมหอกในมือ เขาหัวเราะและประสานมือกล่าว “ท่านหลินมู่อวี่มิได้เจอกันนาน ไม่คาดคิดว่าท่านจะมาที่เมืองหน้าด่านชางหนานเช่นนี้ ท่านมาดื่มกับข้าหรือ?”
“มิใช่เยี่ยงนั้น…”
หลินมู่อวี่มองเข้าไปในเมืองหน้าด่าน ทหารค่ายเขาเหินกำลังเตรียมอาหาร หญ้า และอาวุธ ราวกับกำลังจะเคลื่อนทัพ เขาจึงถามว่า “ท่านหลงเซียนหลิน กำลังจะเคลื่อนทัพออกไปที่ไหน?”
หลงเซียนหลินตอบกลับด้วยใบหน้าสงบนิ่ง “ข้าได้ยินมาว่ามีกองโจรปล้นสะดมหมู่บ้านต่างๆ ในเมืองห้าหุบเขาเมื่อไม่นานนี้ ดังนั้นจึงได้รับคำสั่งจากผู้ว่าการมณฑลชางหนานให้นำกองทหารค่ายเขาเหินไปทะลายกองโจรเหล่านั้น”
“เป็นเช่นนี้เอง…”
หลินมู่อวี่ยิ้มเล็กน้อย “ทว่าข้าก็มีเหตุฉุกเฉินทางการทหารเช่นกัน…กลุ่มทหารรับจ้างพเนจรกำลังเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ในมณฑลชางหนาน ด้วยพระราชโองการขององค์จักรพรรดิ ให้ข้านำเหรียญตรามังกรทองมารวบรวมกองกำลังจากท่านหลงเซียนหลิน
