”
หลินมู่อวี่มองลึกเข้าไปในตาหลงเซียนหลิน “ข้าให้คำมั่นสัญญาด้วยชีวิต กองทหารค่ายเขาเหินทั้งหนึ่งหมื่นเจ็ดพันนายจะปลอดภัย”
“ขอบคุณท่านมาก…”
จากนั้นหลงเซียนหลินก็ตะโกนดัง “นายกองทั้งหมดแห่งค่ายเขาเหินจงมาที่นี่!” พวกเขาเป็นผู้บัญชาการกองพันและเป็นผู้รับผิดชอบอำนาจทางการทหารมากที่สุด ไม่นานนายกองทั้งสิบเจ็ดนายก็ขี่ม้าเข้ามาเรียงแถวด้านหน้าหลงเซียนหลินด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
หลงเซียนหลินหยิบตราพยัคฆ์ออกมาอย่างไม่เต็มใจก่อนจะยกขึ้นสูงและพูดเสียงดัง “โปรดจำไว้เสมอว่าค่ายเขาเหินเป็นกองทัพแห่งจักรวรรดิ เจ้าและข้าต่างก็เป็นทหารของจักรวรรดิ พวกเราไม่เคยทรยศต่อประชาชน ไม่เคยทรยศต่อแผ่นดิน! ตั้งแต่วันนี้ไป บุคคลที่พวกเจ้าต้องติดตามคือท่านหลินมู่อวี่ ไม่ใช่ข้าหลงเซียนหลิน จงจำไว้ว่า…อย่าแก้แค้นให้ข้า และอย่าเคืองแค้นผู้ใด ภารกิจของเจ้าคือการปกป้องดินแดนของจักรวรรดิ!”
หลงเซียนหลินหันกลับมาพร้อมยื่นตราพยัคฆ์ให้หลินมู่อวี่ ดวงตาของเขาแดงก่ำขณะที่พูดว่า “จากนี้ไปค่ายเขาเหินจะขึ้นตรงกับท่านหลินมู่อวี่”
นายกองแต่ละนายตื่นตกใจพร้อมตะโกนดัง “ข้ายินดีจะติดตามท่านแม่ทัพไปตลอดชีวิต ได้โปรดอย่างทิ้งพวกเราเช่นนี้!”
หลงเซียนหลินเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ “หุบปากซะ! จำไว้ด้วยว่าพวกเจ้าเป็นทหารของจักรวรรดิ ไม่ใช่ของข้า! กองทหารรักษาการณ์แห่งเมืองหน้าด่านชางหนานตามข้ามา!”
เขาพลันควบม้าออกไป
หลินมู่อวี่รีบเอ่ยถาม “หลงเซียนหล
