่งเมืองห้าหุบเขา ฉะนั้นหากใครก็ตามกล้าใส่ความเขา…ข้าจะตัดหัวมันเอง!”
หลัวอวี่ เว่ยโฉวและคนอื่นๆ ประหลาดใจ “ท่าน…แบบนี้มัน…”
เฟิงสี่ยิ้มและคำนับ “ปราดเปรื่องยิ่งขอรับ!”
…
ในที่สุดทุกคนก็ลงมาถึงชั้นล่างสุดของเหมืองโดยใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมง กระทั่งพบแร่เพชรขาวอยู่เบื้องหน้า
“หินพวกนี้คือ…เพชรหรือ?” เว่ยโฉวถามด้วยความใคร่รู้
หลินมู่อวี่พยักหน้า “หลัวอวี่และเฟิงสี่ รีบสั่งให้ทหารมังกรผงาดลงมาและเก็บเพชรสีขาวนี้ให้หมดแล้วนำไปยังเขาผามังกร”
หลัวอวี่ยิ้มรับ “ขอรับ!”
หลินมู่อวี่เดินไปก่อนจะหยุดแล้วใช้กระบี่วิญญาณมังกรของตนขุดพื้นเหมืองดู ก่อนจะพบว่ามีแร่เพชรสีขาวอยู่จำนวนมาก ทว่าหากขุดลึกไปจะเป็นแร่ทอง
เว่ยโฉวที่เข้าใจการกระทำของหลินมู่อวี่ได้เอ่ยขึ้น “เพชรสีขาวจะถูกพบในชั้นที่มีพลังวิญญาณมากและที่เห็นนี้คือทั้งหมดแล้ว ซึ่งขุดได้มากเช่นนี้ก็นับว่าโชคดียิ่งขอรับ แค่นี้ก็มีมูลค่ามากกว่าครึ่งของเบี้ยเลี้ยงทั้งจักรวรรดิแล้ว”
หลินมู่อวี่พยักหน้า “อืม เท่านี้ก็พอ เช่นนั้นก็รีบเก็บแล้วไปกันเถิด”
เซี่ยโหวซางสับสน “ท่าน…แล้วแร่ทองเล่าขอรับ?”
“การแอบขุดแร่ทองนั้นมีโทษถึงประหารชีวิต” หลินมู่อวี่หันไปพูดกับเซี่ยโหวซางด้วยรอยยิ้ม “เซี่ยโหวซาง…เจ้าอยากปหกกฎอาณาจักรรึ?”
“ข้า…” เซี่ยโหวซางได้แต่ยืนยิ้ม “ท่านนี่ช่างฉลาดจริงเชียว…”
หลินมู่อวี่ยังไม่ไปไหนและนั่งมองหลัวอวี่ เว่ยโฉวกับคนอื่นๆ ขุดหาเพชรสีขาวอยู
