่ในเหมือง กระทั่งเรียบร้อยเขาก็นำแร่เพชรใส่ในถุงสรรพสิ่งจนเต็มอย่างรวดเร็ว โดยสามารถจุไว้ในถุงสรรพสิ่งได้แปดร้อยชิ้น ส่วนที่เหลืออีกเจ็ดร้อยแบ่งใส่ในย่ามเดินทางของทหารรับจ้างมังกรผงาด
จู่ๆ หัวหน้าหน่วยพยัคฆ์ของกลุ่มมังกรผงาดก็เข้ามาคำนับพร้อมเอ่ยขึ้น “ท่านผู้นำ…มีคนจากค่ายเขาเหินมาและบอกว่าหากเราไม่ออกจากถ้ำพวกมันจะโจมตี แม่ทัพฉีหยิงแห่งกองทัพทะลวงนภาแทบจะต้านไม่อยู่แล้ว รีบออกไปดูเถิดขอรับ!”
“หืม?”
หลินมู่อวี่ตาลุกโชน “ในที่สุดหลงเซียนหลินก็มาถึงแล้วรึ?”
“หลงเซียนหลินคือแม่ทัพอันดับหนึ่งแห่งมณฑลชางหนาน เราไม่มีคนมากพอจะต่อต้านขอรับท่าน…” หลัวอวี่เปรยขึ้น
“ข้ารู้” หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “พวกเจ้ามากับข้า ส่วนคนที่เหลือขุดเหมืองต่อไป”
“ขอรับ!”
หลินมู่อวี่ออกจากเหมืองควบม้านำทัพมังกรผงาดสามพันคนลงเขาไป รุ่งสางมาเยือนพร้อมกับแสงอาทิตย์ที่เริ่มสาดส่องไปทั่วจนย้อมภูเขาขวานไฟเป็นสีแดง เมื่อลงมายังตีนเขาก็พบว่ามีรอยเลือดเกาะหญ้าเป็นหย่อมๆ กระทั่งมาถึงทางขึ้นเขาที่มีการต่อสู้นองเลือดอยู่ ทั่วพื้นที่กระจัดกระจายไปด้วยศพ
เกราะรบของฉีหยิงชุ่มโชกไปด้วยเลือดขณะควบม้ามาพร้อมกับหอกยาวในมือ “ข้าได้เข้าปะทะกับหลงเซียนหลินและถูกตีกลับด้วยขบวนหอกจากกลางเขาขอรับ…”
“นี่เจ้า!”
หลินมู่อวี่พยายามระงับความโกรธและพูดขึ้นอย่างใจเย็น “จะแพ้หรือชนะไม่ใช่เรื่องสำคัญ มากับข้า”
“ขอรับท่าน…”
มีศพนอนก่ายกองบริเวณไหล่เข
