าราวห้าร้อยศพ สี่ร้อยในนั้นเป็นทหารจากทัพทะลวงนภา ที่เหลือเป็นของค่ายเขาเหิน ทั้งสองฝั่งยังคงปะทะกันอยู่ ณ ป้อมปราการพังที่ถูกซ่อมแซมจนกลับมาใช้ได้ใหม่
หลินมู่อวี่เห็นสถานการณ์ทั้งหมดก่อนจะเอ่ยขึ้น “เว่ยโฉว นำพลธนูไปที่ป้อมปราการและดักยิงพวกค่ายเขาเหินที่ผ่านมาโดยเล็งไปที่ตาและคอเป็นหลัก”
“คอยดูได้เลยขอรับ!”
หลินมู่อวี่กล่าว “หลัวอวี่ ส่งทหารมังกรผงาดที่ร่างกายกำยำตามไปที่ป้อมด้วย หากศัตรูโผล่มาให้ใช้ก้อนหินทุ่มใส่พวกมัน”
“รับทราบขอรับ!”
“เฟิงสี่ สั่งให้คนลงจากม้าและใช้โล่กันธนู”
“ขอรับ!”
หลังจากออกคำสั่ง หลินมู่อวี่ก็ไปยังประตูเล็กพร้อมกับกระบี่วิญญาณมังกร เมื่อหันมองโดยรอบจึงพบว่าทั้งภูเขาขวานไฟถูกล้อมไว้หมดแล้ว มีกองทัพอย่างต่ำสามพันนายอยู่ตีนเขา พร้อมกับทหารชั้นยอดของค่ายเขาเหินที่นำโดยหลงเซียนหลิน แม่ทัพอันดับหนึ่งแห่งชางหนาน แทบไม่มีโอกาสชนะในศึกนี้…
หลินมู่อวี่ใช้ปราณยุทธ์ช่วยกระจายเสียงให้ได้ยินไปทั่ว “ท่านหลงเซียนหลิน ตั้งแต่ที่เมืองห้าหุบเขา ข้าไม่คิดเลยว่าเราจะได้เจอกันอีกครั้งในสถานการณ์เช่นนี้”
ณ ขบวนทหารม้า ชายสวมเกราะดำคนหนึ่งถือหอกก้าวออกมา “ท่านหลินมู่อวี่ ข้า…หลงเซียนหลินก็ไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันเช่นนี้ กระทั่งท่านได้ลักลอบนำทหารเข้ามณฑลชางหนานแล้วเข่นฆ่าทหารอวิ้นจงกว่าร้อยคน ตอนนี้ท่านเป็นผู้ต้องสงสัยว่าจะทรยศ ด้วยเหตุนี้ข้าจึงไม่มีทางเลือกนอกจากล้อมเขานี้ไว้”
หล
