้านู๋พยักหน้าและเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีละโมบเมื่อมองไปยังรถของแร่ด้านล่าง “หากเปลี่ยนทองพวกนี้เป็นเหรียญทองละก็…ฮ่าๆ พวกเราคงได้เมียคนละแปดคนแล้วเป็นแน่!”
หลินมู่อวี่รู้สึกเอือมระอาก่อนจะฝืนยิ้ม “พี่ต้านู๋คิดว่าแร่ทองพวกนี้จะถูกนำไปทำเป็นเหรียญทองหรือขอรับ?”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
ต้านู๋โบกไม้โบกมือ “มิเช่นนั้นเจ้าคิดว่าตาแก่เจ้าเล่ห์หูเถี่ยหนิงแห่งเมืองห้าหุบเขาจะยอมส่งคนมาช่วยเราทั้งที่ถูกล้อมอยู่แบบนี้หรือ?”
หลินมู่อวี่เมื่อได้ฟังก็ชะงัก “ข้ามาใหม่ยังไม่รู้สิ่งใดมาก แต่ท่นหมายความว่าหูเถี่ยหนิงอยากได้แร่ทองพวกนี้ไปฟอกเงินใช่หรือไม่?”
“ถูกต้อง มิเช่นนั้นจะเป็นอะไรได้อีก?”
ต้านู๋กล่าวอย่างตื่นเต้น “ตั้งแต่โบราณนกยอมตายเพื่ออาหารฉันใด คนก็ยอมตายเพื่อเงินฉันนั้นแล”
“ทว่าเท่าที่ข้ารู้ กฎหมายของจักรวรรดิห้ามมิให้เจ้าหน้าที่ใดฟอกเงิน…” หลินมู่อวี่ปั้นหน้ากล่าว
ต้านู๋ลูบจมูกพลางกล่าวต่อ “เจ้าคิดว่าตาแก่เจ้าเล่ห์หูเถี่ยหนิงโง่รึ? ภูเขาขวานไฟแห่งนี้ถูกพบมาเป็นปี แค่แร่ที่ขุดได้จากที่นี่ก็เกือบสิบล้านเหรียญทองแล้ว มิเช่นนั้นเจ้าหูเถี่ยหนิงจะเอาเงินทองจากไหนไปซื้อสาวใช้ ม้า และอาวุธดีๆ กันเล่า?”
“เขากล้าซื้อม้ากับอาวุธเชียวหรือ?” หลินมู่อวี่ตกตะลึง “หูเถี่ยหนิงช่างบ้าบิ่นเสียจริง”
ต้านู๋ยิ้ม “แน่นอน มณฑลชางหนานมีทหารกว่าแสนสองหมื่นนาย และยังมีกองทัพจากค่ายเขาเหินอันแข็งแกร่งกว่าหมื่นเจ็ดพันนายนำโดยหลงเ
