งใหญ่ นางทักทายเยี่ยงหญิงสาวชนชั้นสูงก่อนตรัสว่า “เช่นนั้นท่านอวี่จื้อหยานคงต้องลำบาก!”
อวี่จื้อหยานเผยยิ้มจางๆ “ฝ่าบาทมิจำเป็นต้องระบายความโกรธต่อท่านเฉอชงพ่ะย่ะค่ะ เนื่องจากเขาออกคำสั่งนี้เพื่ออาวุธของฝ่าบาท อีกทั้ง…องครักษ์รักษาพระองค์สามารถมอบชีวิตแด่ราชวงศ์ แม้จะต้องพบกับความตายเพื่ออาวุธฝ่าบาท ก็เป็นเกียรติสำหรับทหารเหล่านั้น กระหม่อมพูดถูกใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
ดวงตาฉินอินฉายแววโกรธเกรี้ยว ทว่าใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้ม “คำพูดท่านอวี่จื้อหยานมิได้ไร้เหตุผล ข้าเข้าใจแล้ว…วางใจเถิด ข้าจะไม่สอบสวนการใช้อำนาจในทางที่ผิดของเสนาธิการเฉอชง”
ตระกูลอวี่จื้อเป็นตระกูลใหญ่ของมณฑลเทียนชู่ซึ่งมีความเชี่ยวชาญด้านเหล็ก การค้า และแม้กระทั่งจัดหาอาวุธให้แก่กองทัพหลวงประจำมณฑลเทียนชู่โดยตรง พวกเขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกองทัพจักรวรรดิ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ฉินอินไม่สามารถจัดการกับตระกูลอวี่จื้อด้วยข้อหาเล็กน้อยเช่นนี้ นางจึงเปลี่ยนน้ำเสียงที่คุย
อวี่จื้อหยานประสานมือคำนับอย่างเคารพ “ฝ่าบาท กระหม่อมได้หลอมนิลพิศวงอายุหมื่นปีไว้แล้ว ขาดเพียงศิลาวิญญาณ และก็ได้มันมาพอดี ดังนั้นกระหม่อมจะหลอมกระบี่คืนนี้พ่ะย่ะค่ะ หากฝ่าบาทมิว่าอะไร กรุณาทรงพระอักษร ‘ฉินอิน’ แล้วกระหม่อมจะสลักลงบนด้ามกระบี่ ด้วยบารมีอันสูงส่งของฝ่าบาท มันจะถูกส่งต่อไปชั่วกาลนานพ่ะย่ะค่ะ”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้วและแอบคิดว่าอวี่จื้อหยาน
