ับ?”
หลินมู่อวี่ยิ้มพลางส่ายหัว “เพราะไม่มีผู้สามารถสังหารมันได้นั่นแหละข้าถึงต้องปิดเงียบไว้ หากจวนเสินโหวและพวกสารวัตรทหารรู้เรื่องเข้า ข้ามั่นใจว่าพวกมันต้องส่งคนมาสอบสวนและขโมยศิลาวิญญาณจากข้าเป็นแน่ ดังนั้นจึงดีที่สุดแล้วที่จะไปป่าวประกาศ”
เว่ยโฉวคำนับและกล่าว “ท่านช่างปราดเปรื่องยิ่ง ข้าน้อยเห็นด้วยขอรับ!”
เซี่ยโหวซางที่ยังไม่ค่อยเข้าใจทว่าก็คำนับแก่หลินมู่อวี่ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ข้า เซี่ยโหวซางผู้ด้วยปัญญา แม้ข้าจะยังไม่ค่อยเข้าใจแต่รับรองได้เลยว่าข้าจะปิดเรื่องนี้เป็นความลับอย่างดีขอรับ!”
“อืม!”
หลินมู่อวี่ลุกขึ้นก่อนจะใช้กระบี่วิญญาณมังกรผ่าหัวอสูรเทวาออก ควานหาศิลาวิญญาณอรุณและเก็บใส่ในถุงสรรพสิ่ง ศิลาวิญญาณอายุหนึ่งหมื่นสามพันสี่ร้อยปีนับว่าหาได้ยากยิ่งไม่ว่าจะในแง่อายุหรือคุณสมบัติของมัน หลินมู่อวี่คิดไว้แล้วว่าจะใช้มันทำสิ่งใด เขาจะหลอมมีดเสียงปีศาจด้วยศิลาอสูรเทวา…
มีดเสียงปีศาจเป็นอาวุธที่เฟิงอี้เฉิงซ่อนไว้ นอกจากความคมแล้วยังห่างชั้นจากอาวุธศักดิ์สิทธิ์มากนัก แม้จะสังหารคนในสนามรบได้มากมาย ทว่าเมื่อต้องเจอกับปรมาจารย์ยุทธ์มีดนี้ช่างไร้ประโยชน์ เพราะแม้แต่หัวของอสูรเทวายังตัดไม่ได้แสดงว่ามันยังคมไม่พอ
เว่ยโฉวใช้ดาบของตนหมายจะแล่หนังอสูรเทวาทว่าไม่สามารถทำได้ “ท่านขอรับ หนังของอสูรเทวานั้นมีค่ายิ่ง มันสามารถนำไปสร้างเป็นเกราะหนังได้ และดาบของข้าคมไม่พอจะแล่มัน ข้าขอยืมกระ
