อยทักษะชีพจรวิญญาณออกไปช้าๆ ก่อนจะพบบางอย่างเข้า “ด้านหน้าระวัง!”
“สิ่งใดหรือขอรับ? ข้ายังไม่เจออสูรวิญญาณ…” เว่ยโฉวพูดไม่ทันจบประโยค
“ไม่…มันอยู่ข้างใต้ อย่าประมาทเป็นอันขาด!”
“ขอรับ!”
เซี่ยโหวซางจุดคบเพลิงขณะเดินสำรวจไปด้านหน้า ทันใดนั้นก็มีเสียงบางอย่างดังมาจากใต้พื้นดิน “พรึบ!” มีเถาวัลย์สีเลือดพวยพุ่งขึ้นมา! เซี่ยโหวซางกับม้าศึกถูกรัดอย่างแรง โชคดีที่มีเกราะปราณจึงทำให้ไม่ได้รับบาดเจ็บมาก เซี่ยโหวซางตวัดดาบฟันวัชพืชพลางตะโกนลั่น “ไอ้นี่มันอะไรกัน!”
“ระวัง!” สิ้นเสียงหลินมู่อวี่เตือน
“ฉึก!”
เถาวัลย์เลือดอีกเส้นพุ่งเข้าโจมตีเว่ยโฉวราวกับหอกแหลม! พลังทะลวงของมันรุนแรงมาก!
หลินมู่อวี่กระโดดลงจากม้าเรียกกำแพงน้ำเต้าออกมาบังเว่ยโฉวไว้ “เปรี้ยง!” เถาวัลย์เลือดแหลกเป็นเสี่ยงทันทีที่ปะทะเข้ากับกำแพงของหลินมู่อวี่! ทักษะชีพจรวิญญาณแผ่ขยายต่อเนื่อง ด้วยเสียงครางทุ้มหลินมู่อวี่เรียกวิญญาณยุทธ์เถาวัลย์น้ำเต้าให้ปรากฏ และทะลวงมันลงไปในดิน!
“โฮก!”
ในที่สุดสิ่งที่ซุ่มโจมตีอยู่ก็ปรากฏตัว! มันคืออสูรหมาป่าประเภทหนึ่ง ร่างกายที่ปกคลุมไปด้วยใบไม้สีแดงเหมือนปีศาจกำลังสะบัดหางไปมา ทว่ามันไม่ใช่หางธรรมดา เป็นหางเถาวัลย์สีเลือดที่เข้าโจมตีพวกเว่ยโฉวก่อนหน้านี้! สิ่งมีชีวิตเบื้องหน้าเป็นลูกผสมระหว่างอสูรและพืช!
เมื่อเพ่งมองอย่างถี่ถ้วนแล้วเว่ยโฉวจึงเอ่ยขึ้น “มันคือหมาป่าหนามโลหิตอายุสี่พันเจ็ดร้อยปี ห
