ึ!…กล้าเข้ามาหาเรื่องพวกข้าก็จงเตรียมตัวตายเสียเถิด!”
หลินมู่อวี่เอ่ยขึ้น “เว่ยโฉว…ข้าจะดึงความสนใจให้เอง หากได้โอกาสก็ฆ่ามัน!”
“ขอรับท่าน!”
ไม่พูดพร่ำทำเพลงหลินมู่อวี่กระโจนเข้าไปพร้อมกระบี่วิญญาณมังกร คมกระบี่ควบแน่นด้วยสายฟ้าพุ่งทะยานใส่หมาป่าหนามโลหิต!
“โฮก…”
หมาป่าหนามโลหิตอ้าปากคำรามลั่นด้วยความโกรธ พืชที่ดูคล้ายลิ้นในปากมันช่างน่าขยะแขยง โดยรวมแล้วมันไม่เหมือนอสูรวิญญาณปกติ ทว่าเหมือนสัตว์ประหลาดน่าขนลุกเสียมากกว่า
“ตู้ม!”
เถาวัลย์สีเลือดพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินเพื่อป้องกันการโจมตีจากหลินมู่อวี่! หนามทั้งหลายที่แทรกอยู่กับเถาวัลย์ทำหน้าที่เป็นโล่ป้องกันได้อย่างดี ดูเหมือนว่านี่จะเป็นทักษะป้องกันของหมาป่าหนามโลหิต
กระบี่วิญญาณมังกรอาวุธปราชญ์ระดับสี่จะคมสักเพียงไหนคงได้เห็นกัน!
“ฉับ!”
คมกระบี่สะบั้นโล่หนามจนแหลก! ขณะเดียวกันหลินมู่อวี่ก็ใช้หมัดเสียงปีศาจชกเข้าไปที่หัวหมาป่าหนามโลหิตอย่างจัง!
“โฮก…”
หมาป่าหนามโลหิตถูกซัดจนเซถอยหลังไป ขณะที่มันกำลังส่ายหัวด้วยความมึนงง เว่ยโฉวก็ง้างคันศรกลืนปีศาจแล้วยิงในทันใด “ฟิ้ว!” ลูกศรพุ่งปักเข้ากลางลำคอของอสูร ของเหลวคล้ายเลือดทะลักออกมาก มันร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด หมาป่าหนามโลหิตเมื่อรู้ตัวว่าสู้ไม่ไหว จึงคิดหนีโดยการขุดหลุมมุดลงใต้ดินหายไปในพริบตา
“คิดจะหนีงั้นรึ?”
เว่ยโฉวรุดตามไปก่อนจะหยุดและเอ่ยขึ้นอย่างเสียดาย “หมาป่าหนามโลหิตใช้หางทะล
