หารรักษาพระองค์เป็นผู้คนไม่มีมลทิน ทว่าทหารเหล่านี้ต่างก็มือเปื้อนเลือดซึ่งไม่เหมาะสมที่จะเข้าร่วมทหารอวี้หลิน ส่งพวกเขาไปยังกองทัพชายแดนซะ!”
หลินมู่อวี่ลงจากหลังม้าก่อนจะเดินเข้าไปในกองบัญชาการ “จีหยางและหลี่เฉียนซุนอยู่ที่ไหน?”
ทหารเหรียญเงินที่แขนหักกล่าวอย่างละล่ำละลักว่า “ราชทูตใหญ่ และราชทูตออกไปตั้งแต่รุ่งสาง ซึ่งไม่ทราบว่าตอนนี้อยู่ที่แห่งใด มีทหารเหรียญเงินและทหารเหรียญทองแดงบางส่วนออกไปกับพวกเขาด้วย…”
หลินมู่อวี่เผยยิ้มจางๆ “ถ้าไม่มีสิ่งใดผิดพลาด สมบัติบนภูเขาคงถูกขนออกไปแล้วใช่หรือไม่?”
“พวกเขานำไปบางส่วน และยังมีอีกมากหลงเหลืออยู่ เนื่องจากมีเวลาไม่มาก”
“เป็นเช่นนี้เอง…ทหาร! เข้าไปตรวจสอบด้านในกองบัญชาการ”
“ขอรับท่านแม่ทัพ!”
เว่ยโฉวเข้าไปตรวจสอบอยู่นาน ก่อนจะวิ่งกลับมาพร้อมยิ้มร่า “ท่านแม่ทัพ มีห้องลับอยู่ด้านใต้กองบัญชาการ และมีสมบัติอยู่มากมาย ต้องการไปตรวจสอบไหมขอรับ?”
“อืม” หลินมู่อวี่พยักหน้าก่อนจะมองไปที่ฉู่ฮว่ายเหมี่ยนและเฟิงจี้สิง “จะไปกับข้าหรือไม่?”
“ได้สิ!”
หลินมู่อวี่ถือคบเพลิงนำทางไป เขาตกใจมากเมื่อเข้าไปในห้องลับ จำนวนเหรียญทองในกองบัญชาการมีไม่น้อยกว่าที่ทหารรับจ้างเทียนจิงมีเลย เฉพาะหีบเหรียญทองก็มีมากกว่าหนึ่งร้อยหีบแล้ว ทว่าเหรียญเพชรทั้งหมดถูกนำออกไปทั้งหมด ขณะที่หีบเหรียญทองจำนวนหนึ่งหกกระจัดกระจาย ซึ่งสังเกตได้ว่าเหรียญทองด้านในถูกหยิบออกไป จีหยางแล
