ยากลำบากยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ…อีกทั้งตำหนักนี้โล่งเกินไป ข้าน้อยขอเสนอให้องค์จักรพรรดิและขุนนางท่านอื่นๆ ถอยออกไปก่อน หากชางไป๋เฮ่อฝ่าองครักษ์มังกรมาได้เกรงว่าจะเป็นอันตรายขอรับ”
“อืม”
ฉินจิ้นพยักหน้ารับ “ทุกคนเตรียมย้ายไปสวนฝั่งตะวันตก!”
“ขอรับ!”
เฟิงจี้สิงดึงดาบขึ้นและตะโกน “องครักษ์อวี้หลิน! จงคุ้มกันองค์จักรพรรดิและเหล่าขุนนางไปสวนตะวันตก!”
ณ ประตูทิศตะวันออกของตำหนักกวางโศกา มีทหารองครักษ์อวี้หลินราวสามร้อยนายยืนเฝ้าอยู่ ท่ามกลางการต่อสู้พวกเขาทำได้เพียงคุ้มกันประตูไว้เท่านั้น
“ฟิ้ว…ฟิ้ว…ฟิ้ว…”
ฝนธนูแหวกฟ้ายามราตรีพุ่งสังหารทหารองครักษ์อวี้หลินหลายสิบนายในพริบตา กระทั่งหนึ่งในนั้นตะโกนขึ้น “สร้างกำแพงโล่แล้วใช้น้ำมันจุดไฟขวางทางไว้!”
“ตุบ…” องครักษ์อวี้หลินโยนถังน้ำมันทิ้งหลังจากสาดไปทั่วบริเวณก่อนโยนคบเพลิงลงไป ทำให้ตลอดทางจนถึงประตูทิศตะวันออกลุกท่วมไปด้วยทะเลเพลิงในทันใด
“พลธนู ยิง!!”
ลูกธนูตกลงมาเหมือนห่าฝนทหารเหรียญทองแดงหลายคนได้รับบาดเจ็บ ทว่าตายไปไม่กี่คนเท่านั้น…
จีหยางแสดงสีหน้าไม่พอใจ เขาลงจากหลังม้าและตะโกนขึ้น “หลี่เฉียนซุน ใช้ทักษะควบคุมวารี!”
“ขอรับพี่ใหญ่!”
หลี่เฉียนซุนกระโจนไปข้างหน้า ใช้ยกฝ่ามือทั้งสองรวบรวมน้ำจากในอากาศด้วยปราณยุทธ์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะผลักฝ่ามือแยกออกด้านข้าง พลังธาตุวารีเคลื่อนตัวไปผสานกับมวลน้ำราวกับมันมีชีวิต ทักษะการดับเพลิงนี้ทำให้ผู้ที่เห็น
