ท่งโลหะของชางไป๋เฮ่อตกลงมาที่ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน ทว่ามันกลับเป็นเพียงภาพลวงตา! ความเย็นยะเยือกพลันวาบผ่านด้านหลังพร้อมเสียง ‘พรึบ!’ ทันใดนั้น! ฉู่ฮว่ายเหมี่ยนปรากฏตัวขึ้นพร้อมปล่อยหมัดใส่เกราะปราณยุทธ์ของชางไป๋เฮ่อ แม้ว่าจะไม่สามารถทะลวงเกราะได้ แต่ก็ทำให้รัศมีพลังของชางไป๋เฮ่อเกิดความอลหม่าน ซึ่งเปิดโอกาสให้ฉินเหลยและคนอื่นๆ หลบหนีจากเขตแดนพลังสำเร็จ เหล่าองครักษ์มังกรพลันชักกระบี่แปรทัพล้อมรอบชางไป๋เฮ่อและงูมงกรทะลวงดิน
‘โฮก โฮก โฮก…’
งูมังกรทะลวงดินเป็นสัตว์วิญญาณอายุหนึ่งหมื่นสองพันสามร้อยปีและมีร่างกายแข็งแกร่งดั่งโลหะ มันคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวพร้อมเปลี่ยนพื้นที่โดยรอบเป็นฝุ่นผง ทันใดนั้น! มันสะบัดหางอย่างรวดเร็วใส่องครักษ์มังกรสองนายลอยกระเด็นไปจนบาดเจ็บสาหัส จากนั้นเหล่าองครักษ์คนอื่นๆ พลันโจมตีกลับ ทว่าพลังไม่มากพอที่จะสร้างความเสียหายได้ ลูกศรพวกเขากระเด้งออกทันทีที่กระทบเกล็ดของมัน
“สายฟ้าคลั่ง!”
สายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนผ่าลงมารอบตัวฉินเหลยราวกับห่าฝนพร้อมทั้งพันธะเทวาหกอันปรากฏขึ้น เขาพลันชักดาบอัสนีทลายทะยานขึ้นเหนือชางไป๋เฮ่อ ทันใดนั้น! ฉินเหลยคำรามออกมาและฟันลงไปถึงสามครา! เหตุผลที่พันธะเทวาได้ชื่อว่าเป็นวิญญาณยุทธ์อันดับหนึ่งเป็นเพราะพลังโจมตีอันมหาศาลของมัน การโจมตีทั้งสามปะทะลงบนแท่งเหล็กก่อเกิดแรงกระแทกอย่างรุนแรงจนทำให้ชางไป๋เฮ่อต้องก้าวถอยหลัง
“แม่ง!”
ดวงตาฉินเหลยดุด
