ยักษ์โผล่ออกมา! บนหัวมีเกล็ดคล้ายใบมีดคมนี่มัน…งูมังกรทะลวงดิน! เส้นสีทองสิบสองเส้นและสีเงินสามเส้นแสดงว่าอายุหนึ่งหมื่นสองพันสามร้อยปี ไม่แน่ว่าคงใกล้เป็นมังกรเต็มตัวในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า
เกล็ดส่วนหนึ่งบริเวณลำคอแยกออกคล้ายมีบางอย่างติดอยู่บนนั้น เมื่อเพ่งมองจึงเห็นว่าเป็นผู้เฒ่าคนหนึ่งที่ขาทั้งสองเสียบติดอยู่กับเนื้องู ผู้เฒ่าผมขาวท่าทีหยิ่งผยองเอ่ยขึ้นพร้อมกับใช้ไม้เท้าในมือสะกิดต้นคอของงูมังกร “เจ้าสัตว์เลี้ยง เดินหน้าต่อไปอย่าได้หยุด เราจะสังหารเจ้าราชาไร้ประโยชน์นั่นได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว!”
“ฟ่อ…”
งูมังกรเงยหน้าขึ้นและส่งเสียงขู่ฟ่ออย่างเคียดแค้น
ภายใต้แสงจันทร์ผมของผู้เฒ่าปลิวไสวไปตามสายลม ชายคนนั้นคือ…ชางไป๋เฮ่อ!
“ไปได้!”
งูมังกรเงยหน้าขึ้นและดำลงพื้นอีกครั้ง เกล็ดบนหัวของมันทำหน้าที่คล้ายใบมีดหมุนและเจาะทะลวงพื้นหิน ชางไป๋เฮ่อก้มตัวลงขนานไปกับลำตัวของงูมังกรเหมือนเกล็ดงู เขากลั้นหายใจขณะที่งูมังกรดำดินลงไป ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ชางไป๋เฮ่อเดินทางไปกับงูมังกรได้และไม่โดนหินทับจนตายอีกด้วย
กลางดึกเสื้อคลุมยาวขององครักษ์ชุดขาวปลิวตามลม ฉินเหลยจิบเหล้าจากโหลน้ำเต้าในมือ ร่างกายอันร้อนรุ่มตะโกนขึ้น “เพิ่มการอารักขา!”
อีกด้าน…ฉู๋ฮว๋ายเหมี่ยนกระชับดาบในมือและเงี่ยหูฟังก่อนจะเอ่ยถาม “ท่านแม่ทัพ…ได้ยินเสียงบางอย่างหรือไม่?”
“เสียงอะไรรึ?” ฉินเหลยประหลาดใจ
“ราวกับว่า…เสียงมาจากใต
