กนั้นบุกโจมตีทันที หรือ…พักผ่อนก่อนและโจมตีในวันถัดไปดีขอรับ?”
หลัวอวี่เผยท่าทางเรียบเฉยและกล่าวว่า “ทหารรับจ้างเทียนจิงขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม และเรามีเหล่ายอดฝีมือมากมายจากสำนักอัศวิน ดังนั้นมิควรลังเลที่จะจัดการให้เร็วที่สุด”
“ขอรับ!”
…
พวกเขาหยุดพักที่หุบเหวในช่วงบ่าย กินอาหารง่ายๆ อย่างพวกเนื้อสัตว์และไวน์เพื่อให้อิ่มท้องไป
หลินมู่อวี่จูงม้าเล็มหญ้าไปตามทาง เนื่องจากหิมะกำลังละลาย จึงมีหญ้าเพียงพอสำหรับม้าศึก ทันใดนั้นทักษะชีพจรวิญญาณก็สัมผัสได้ถึงความผันผวน หลินมู่อวี่พลันขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะสัมผัสได้ว่า…ราวสองกิโลเมตรทางเหนือมีพลังงานหนาแน่นซึ่งมาจากกลุ่มคนขอบเขตปฐพีราวสี่สิบคน
“ท่านราชทูตหลัวอวี่”
หลินมู่อวี่หันมากล่าว “ทางเหนือห่างไปไม่กี่กิโลเมตร มีกลุ่มคนไม่ทราบจำนวนซุ่มโจมตีอยู่ และดูเหมือนว่าจะรู้ตำแหน่งของเราแล้วขอรับ”
“เตรียมตัวปะทะ!”
หลินมู่อวี่ลุกขึ้นพร้อมชักกระบี่ออกจากเอว เขายิ้มเย็นชาและกล่าวว่า “ทหารรับจ้างเทียนจิงกล้าละทิ้งความได้เปรียบทางยุทศาสตร์เพื่อโจมตีเรา ซึ่งนั่นเป็นการรนหาที่ตาย! พลโล่ไปด้านหน้าและพลธนูเตรียมพร้อม!”
หลินมู่อวี่คว้าคันธนูจากหลังม้าและหยิบลูกธนูออกมา ถึงเวลาต้องแสดงฝีมือการยิงธนูแล้ว!
ไม่นานก็ได้ยินเสียงม้าดังใกล้ขึ้นเรื่อยๆ กลุ่มทหารรับจ้างราวสองพันคนพุ่งตัวเข้ามาอย่างหนาแน่น หลัวอวี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยก่อนจะหันไปพูดกับหลินมู่อ
