ขั้นเป็นทหารเหรียญทองด้วยความสามารถของตัวเอง ทั้งกองบัญชาการต่างก็พูดถึงวีรกรรมที่ท่านสังหารเนียหยา…”
หลินมู่อวี่ไม่มีกะจิตกะใจจะสนทนาด้วยจึงเพียงพยักหน้ารับและเดินจากไป
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้องครวญครางของเด็กสาวอย่างน่าเวทนาจากห้องด้านข้าง มีกลุ่มหญิงสาวและทหารเหรียญเงินรออยู่ด้านนอก ก่อนจะมีคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นมา “เฮ้ยๆ ต่อไปเป็นข้านะเว้ย สาวน้อยผู้นี้งามจริงเชียว ฮ่าๆๆ ข้าช่างโชคดีเหลือเกิน…”
หลินมู่อวี่รีบเดินเข้าไปด้วยใบหน้าซีดเซียว “นั่นเจ้าจะทำอะไร?”
ทหารเหรียญเงินประสานหมัดคำนับ “ท่านหลินหยาน…นี่คือสิ่งที่ยึดได้จากการรบที่หมู่บ้านทะเลคราม เหล่าพี่น้องกำลังเพลิดเพลินกับสาวงามขอรับ! หากท่านหลินหยานสนใจ พวกเราจะมอบสาวงามให้นางหนึ่ง ว่าอย่างไรขอรับ?”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “ม…ไม่เป็นไร…”
ทหารเหรียญเงินนายนั้นพลันลูบคางพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ท่านแน่ใจหรือขอรับ? เช่นนั้น…ข้าจะขอรับส่วนแบ่งของท่านละกัน ขอบคุณสำหรับความกรุณาขอรับ ฮ่าๆๆ…”
หลินมู่อวี่รู้สึกปวดร้าวไปทั้งใจ ใช่แล้ว…หากเขาไม่ต้องการ เด็กสาวเหล่านี้คงไม่มีทางรอดพ้นจากชะตากรรมอันโหดร้าย
หลินมู่อวี่กัดฟันก่อนกล่าวว่า “เยี่ยงนั้น…ข้าขอสาวงามสามนาง พามาที่ห้องข้าด้วย!”
“ขอรับ ข้าจะให้คนพาไปส่งถึงห้อง และรับประกันว่าจะไม่มีใครแตะต้องหญิงสาวเหล่านั้นเลยขอรับ” ทหารเหรียญเงินกล่าวอย่างประจบสอพลอ
…
หลินมู่อวี่รู้สึกขยะแขยงเ
