จนทำให้ราชทูตใหญ่สงสัยในตัวข้าหรือขอรับ? หากเป็นเช่นนั้นหลินหยานจะไปจากที่นี่และไม่กลับมาสำนักอัศวินอีกขอรับ”
น้ำเสียงหลินมู่อวี่ราบเรียบปราศจากความเกรงกลัว
จีหยางพลันลุกขึ้นหัวเราะและกล่าวว่า “เจ้าเด็กนี่ ข้าชอบความกล้าหาญของเจ้าเสียจริง! ในเมื่อเจ้าต้องการเข้าร่วมสำนักอัศวินและกลายเป็นพี่น้อง เยี่ยงนั้นเจ้าต้องสาบานว่าจะไม่ทำร้ายคนของสำนักอัศวิน ทำได้หรือไม่?”
“ได้ขอรับ”
หลินมู่อวี่แอบขำในใจ เนื่องจากเขาใช้ชื่อหลินหยานซึ่งเป็นของพี่ชายที่อยู่อีกโลก ดังนั้นมันจึงไม่ได้สลักสำคัญหากจะผิดคำสาบาน เพราะเขาไม่ใช่หลินหยานตัวจริง
“เอาล่ะ กล่าวคำสาบานตามข้า”
จีหยางยืนขึ้นและหลับตาลงด้วยสีหน้าเรียบเฉยก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ “มนุษย์ผู้เมตตาธรรม สรรพชีวิตเท่าเทียม พันธมิตรภูผาขาว ผูกมัดด้วยความเป็นความตาย ภายใต้สรวงสวรรค์แห่งนี้ สัญญาเลือดบังเกิดบนพื้นปฐพี ผู้ฝ่าฝืนจักต้องม้วยมรณา!”
แม้หลินมู่อวี่จะไม่เข้าใจทว่าก็กล่าวตาม “มนุษย์ผู้เมตตาธรรม สรรพชีวิตเท่าเทียม พันธมิตรภูผาขาว ผูกมัดด้วยความเป็นความตาย ภายใต้สรวงสวรรค์แห่งนี้ สัญญาเลือดบังเกิดบนพื้นปฐพี ผู้ฝ่าฝืนจักต้องม้วยมรณา!”
หลัวอวี่ผู้ยืนอยู่ด้านข้างพลันปรบมือพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ ตอนนี้ท่านหลินหยานก็เป็นทหารเหรียญเงินของสำนักอัศวินแล้ว เมื่อใดที่สามารถบรรลุภารกิจสังหารได้ก็จะเลื่อนระดับเป็นทหารเหรียญทอง”
“ภารกิจสังหาร?” หลิ
