บทที่ 502 จตุรคลังมรรคคัมภีร์ คัดเลือกวิชาคาถา
อย่าได้เข้าใจผิดไป แม้ลวี่หยางจะมุ่งหน้าไปยังวังหลัง แต่ในใจเขามิได้มีความคิดชั่วร้ายแม้เพียงน้อย ทั้งหมดก็เพราะจุดหมายอยู่ในเขตวังหลังนั่นเอง
ทั้งหมดนี้…ล้วนเป็นความผิดของจักรพรรดิเจียโย่ว
แม้จักรพรรดิเจียโย่วจะมีสามวังหกตำหนัก พระสนมสามพัน แต่กลับมุ่งมั่นเพียงการบำเพ็ญ จึงสั่งให้ย้ายคัมภีร์และตำราฝึกฝนมากมายจากภายนอกเข้ามาเก็บในวังหลัง
ในนั้นมีทั้งวิชามรรคผล พระสูตร ทั้งยังมีวิชาเซียนร้อยแขนงและตำราเต๋ามากมาย ครอบคลุมสารพัดแขนง จักรพรรดิเจียโย่วถึงกับภาคภูมิใจ ตั้งชื่อให้ว่าจตุรคลังมรรคคัมภีร์อ้างว่าในนั้นครอบคลุมวิชาการบำเพ็ญเพียรทั่วทั้งใต้หล้า เพราะความชอบนี้ เหล่าพระสนมในวังหลังจึงพากันเอาอย่าง
ตั้งแต่พระอัครมเหสีลงมา จนถึงพระสนมชายา
พระสนมทุกคนล้วนได้อ่านตำราเต๋าในจตุรคลังมรรคคัมภีร์ บางนางถึงกับมีความเห็นลึกซึ้งในบางคัมภีร์ เพื่อใช้เอาใจจักรพรรดิเจียโย่ว
แน่นอน สิ่งเหล่านี้…หาใช่เรื่องสำคัญไม่
สำคัญอยู่ที่วิชามรรคผลในจตุรคลัง ลวี่หยางให้ความสนใจอย่างยิ่ง บัดนี้เมื่อควบคุมตำหนักเทียนอู๋ไว้แล้ว ก็เป็นจังหวะเหมาะที่จะไปชมดูคลังมรรคให้ถ้วนถี่สักครั้ง
ไม่นาน ลวี่หยางก็มาถึงเบื้องหน้าหมู่ตำหนักซึ่งเป็นที่ตั้งของวังหลัง
ตรงหน้ามีขันทีผู้หนึ่งใบหน้าอิ่มเอิบอารีกำลังรออยู่ ลวี่หยางเห็นดังนั้นก็เผยรอยยิ้ม ก้าวขึ้นข้างหน้า ประสานมือคารวะพ
