เข้าใส่องครักษ์รักษาพระองค์ทั้งสามจนกระเด็นออกมา ทุกคนได้รับบาดเจ็บ! เว่ยโฉวเป็นผู้เดียวที่ปักกระบี่ลงบนพื้นเพื่อตรึงไว้ วิญญาณยุทธ์วานรพิโรธปกป้องร่างกายเว่ยโฉวด้วยไฟแห่งชีวิต ทักษะนี้เป็นทักษะที่มีประโยชน์อย่างมาก!
การโจมตีของหมีเหล็กทมิฬครานี้ได้เผาผลาญพลังชีวิตของมันจนหมดสิ้น เปลวเพลิงพวยพุ่งออกไปทั่วทุกสารทิศด้วยพลังเฮือกสุดท้าย
ทันใดนั้นเว่ยโฉวก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหน้าหมีเหล็กทมิฬ แล้วพุ่งตัวขึ้นบนฟ้าก่อนจะตวัดกระบี่เล่มยาวลงปักเข้ากลางตัวของมัน!
“ฉัวะ!”
หัวอันมโหฬารของหมีค่อยๆ ตกลงสู่พื้น หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะชมเชยอย่างลับๆ ว่า “สวย!”
…
เพียงไม่นานเว่ยโฉวก็นำศิลาวิญญาณอัคนีมาอวดหลินมู่อวี่ เขาเผยยิ้มและกล่าวว่า “ท่านหลินมู่อวี่ ภารกิจรวบรวมศิลาวิญญาณอัคนีลุล่วงแล้ว ฝีมือการต่อสู้ของพวกเราเป็นอย่างไรบ้างขอรับ?
หลินมู่อวี่มองด้วยสายตาชมเชย “องครักษ์รักษาพระองค์คือมังกรในคราบมนุษย์อย่างแท้จริง…ฮ่าๆ”
“ฮ่าๆ ท่านแม่ทัพพูดเกินไปแล้วขอรับ!”
เว่ยโฉวรู้สึกปลื้มปีติอย่างมากขณะที่ใช้ถุงน้ำชะล้างศิลาวิญญาณของหมีเหล็กทมิฬ เว่ยโฉวอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับหลินมู่อวี่หรืออาจอ่อนวัยกว่าหน่อย เขามักเผยนิสัยแบบเด็กๆ ออกมา การที่เว่ยโฉวเป็นองครักษ์รักษาพระองค์เขาต้องเผชิญกับความกดดันอันหนักอึ้ง หน่วยองครักษ์ไม่ต้อนรับผู้เกียจคร้าน…พวกเขาต้องฝึกหนักทุกวันเพื่อความแข็งแกร่ง มิเช่นนั้นพวกเขาอาจโดน
