ไม่ได้ทันสังเกตว่าข้าแอบมองท่านอยู่มานานเพียงใดแล้ว ทว่าในหัวใจของข้ามีเพียงท่านมานานแล้ว…เมื่อไม่นานมานี้ท่านพ่อบังคับข้าให้สมรสกับผู้บัญชาการทหารเซี่ยงอวี่ และข้ารู้มาว่าเซียงอวี่ผู้นั้นเป็นคนหยิ่งผยองและโหดเหี้ยมมาก หากภายในใจของท่านฉู่มีข้าอยู่บ้าง…ข้าหวังว่า…”
ใบหน้าเจิ้งเซียงแปรเปลี่ยนเป็นแดงก่ำขณะลุกขึ้นยืนเยี่ยงกุลสตรี นางกล่าวด้วยเสียงอันอ่อนโยน “ข้าหวังว่าท่านจะมาสู่ขอข้าที่ตำหนักขุนนางเทวา ข…ข้าปรารถนาจะอยู่เคียงข้างกับท่านตลอดไป…”
ร่างกายฉู่ฮว่ายเสิงสั่นสะท้านไปด้วยความสุขและตกตะลึงในจิตใจ
ฉู่ฮว่ายเสิงก็ประสานในทันทีก่อนจะกล่าวว่า “ข้าน้อยฉู่ฮว่ายเสิงเป็นเพียงสามัญชน…มิคู่ควรกับคุณหนูแม้แต่น้อย…”
เจิ้งเซียงตกตะลึงก่อนจะนั่งลง ใบหน้าของนางเผยให้เห็นความผิดหวัง “หากท่านฉู่มิปรารถนา…เช่นนั้นข้าคงต้องยอมแพ้…”
สาวใช้ที่อยู่ไม่ไกลเผยสีหน้าอันขุ่นเคือง “ท่านฉู่…คุณหนูปรารถนาที่จะอยู่เคียงข้างท่าน เหตุใดท่านจึงโหดร้ายถึงเพียงนี้? ท่านมิแยแสคุณหนูแม้แต่น้อยเลยหรือเจ้าคะ?! คุณหนูของข้า…ไม่ดีอย่างไร? รูปลักษณ์ของคุณหนูเลอโฉมถึงเพียงนี้ มีเพียงสาวงามไม่กี่นางในเมืองหลันเยี่ยนที่สามารถเทียบคุณหนูได้! ข้าจำได้ดีว่าการจัดอันดับสาวงามเมื่อปีก่อนคุณหนูติดหนึ่งในสามสาวงามที่งามที่สุดในเมือง ท่านฉู่เองก็ทราบดีว่าเมื่อสองปีก่อนมีการเสด็จประพาสล่าสัตว์ขององค์จักรพรรดิ คุณหนูของข้ามุมานะติดต
