งเกื้อกูลกัน เนื้อแท้คือการร่วมมือกัน
แต่อั้งเซียวกลับปกครองเดี่ยว
เขาย้อนแปรธาตุดินเฉิน ทำให้ตำแหน่งมรรคผลที่สอดคล้องไม่มีผู้ใดสามารถพิสูจน์ได้ จึงผูกขาดไว้เพียงลำพัง ต้องยอมรับว่าวิธีนี้ช่างแยบยลนัก
โอสถทองคำขั้นปลายผู้อื่นล้วนต้องอาศัยสหายผู้มีอุดมคติเดียวกัน
ทว่าเพียงอีกฝ่ายหันหลังทรยศ ไม่ยอมพึ่งพา ระดับของพวกเขาก็ตกลงทันที แต่หากใช้วิธีแบบอั้งเซียวเล่า?
คำตอบคือ—ไร้หนทางแก้!
เพราะหากต้องการย้อนแปรดินเฉิน ก็จำต้องพิสูจน์ตำแหน่งมรรคผลที่สอดคล้องกัน แต่หากจะพิสูจน์ตำแหน่งมรรคผลนั้น ก็จำเป็นต้องมีดินเฉินที่ยังไม่ถูกย้อนแปร ทั้งสองขัดแย้งกันโดยสิ้นเชิง เป็นสิ่งที่ไม่มีวันกระทำได้ ดังนั้นโอสถทองคำขั้นปลายที่ได้มาด้วยวิธีนี้ย่อมไร้ซึ่งช่องโหว่แม้แต่น้อย
—ทว่า แผนย่อมไม่ทันต่อความเปลี่ยนแปลง
วิธีของอั้งเซียวสมบูรณ์แบบนัก ทว่า การปรากฏตัวของผู้หนึ่งกลับทิ้งรอยด่างลงบนแผนของเขา และทิ้งช่องโหว่ไว้ให้แก่เขา
หงยวิ๋น
จะว่าเป็นช่องโหว่ก็มิใช่ดั่งนั้นนัก ต่อหงยวิ๋นแล้ว อั้งเซียวควรจะถืออยู่เหนือปลายนิ้ว เพียงแต่เขามิได้คาดว่าจะมีข้าเข้ามาก่อกวน
ช่องโหว่ที่หงยวิ๋นทิ้งไว้เล็กน้อยจนแทบไม่อาจนับเป็นอะไร
ทว่าการมีอยู่ของลวี่หยาง บวกกับวิธีการถือครองตำแหน่งมรรคผลชั่วคราวของบรรพชนถิงโยว กลับฉีกช่องโหว่นั้นจนกลายเป็นบาดแผลร้ายแรงถึงชีวิต
คิดถึงตรงนี้ ลวี่หยางหยิบเศษชิ้นส่วนถ้ำสวรรค์ออกมาถือไว้ในมือ
แ
