แรงเอาไว้เต็มเปี่ยม
ทันใดนั้น เขาก็ก้าวขึ้นมาข้างหน้า ค้อมกายคารวะอย่างจริงจัง
“ผู้อาวุโสมีวิธีการที่ดียิ่งนัก”
การถือครองเทียมแม้จะเป็นเพียงเจินจวินเทียม… แต่ก็ยังเป็นเจินจวินอยู่ดี
นิกายศักดิ์สิทธิ์นั้นถือหลักผู้ถึงขั้นย่อมมาก่อน จึงไม่รอให้ลวี่หยางเอ่ยปาก จงกวงก็เปลี่ยนสรรพนามจาก “สหาย” มาเป็น “ผู้อาวุโส” อย่างเป็นธรรมชาติ
วิธีของลวี่หยางนั้นง่ายนัก เพียงให้เขาถือครองตะเกียงดับแสงแบบเทียมเสียก่อน แล้วจึงย้อนกลับดินเฉินถึงตอนนั้นจงกวงค่อยแสวงหามรรคผลโอสถทองคำ ก็ย่อมไร้อุปสรรคทั้งปวง
แต่เงื่อนไขทั้งหมดนี้ จำต้องตั้งอยู่บนรากฐานที่บรรพชนถิงโยวได้สวรรค์แห่งความมิมีสำเร็จ อีกทั้งบรรดาเจินจวินทั่วหล้าต่างหลบเร้นตัว
ทั้งก่อนและหลังเหตุการณ์อั้งเซียวจะถูกกักขังอยู่ในยมโลก ไม่อาจออกมือได้ จึงจะเป็นไปได้ มิเช่นนั้นเกรงว่ายามที่จงกวงพิสูจน์ตะเกียงดับแสงนั้น จะเป็นวันที่เขาสิ้นชีพพอดี
ยิ่งไปกว่านั้น วิธีนี้ก็เป็นเพียงการถ่วงเวลาเท่านั้น
แม้สวรรค์แห่งความมิมีในทางทฤษฎีจะสามารถถ่วงเวลาได้ถึงหกสิบปี แต่มากที่สุดแล้วเพียงสามสิบปีอั้งเซียวก็สามารถใช้การเผาผลาญถ้ำสวรรค์เป็นข้อแลกเปลี่ยน บังคับให้ตนเองเสด็จลงมาได้
…กระนั้น สามสิบปีก็เพียงพอแล้ว
ที่สำคัญกว่านั้น เมื่อเสนอวิธีนี้ขึ้นมาแล้ว ท่านอาจารย์ลุงจงกวงก็ได้มายืนอยู่ฝ่ายเดียวกับเขา นับเป็นเรื่องดีอย่างยิ่ง
รากฐานของข้าในราชสำนักเต๋านั้น ท้ายที
