งลมหายใจ
จากเส้นขอบป่าทิศเหนือ เสียงหอนต่ำลึกดังขึ้น
มันไม่เหมือนเสียงสัตว์ทั่วไป
เสียงนั้นเหมือนเหล็กครูดกระดูก เหมือนหินภูเขาถูกบดในลำคอของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์
พื้นใต้เท้าสั่นเบา ๆ
แล้วทุกคนก็เห็นเงาสีดำเคลื่อนออกมาจากแนวไม้
หมาป่าเกราะดำยักษ์ สัตว์อสูรระดับสามขั้นสูงตัวหนึ่ง สูงเท่าหอคอยสองชั้น ขนทั่วร่างแข็งเป็นแผ่นเกราะสีดำ ดวงตาเป็นสีแดงหม่น เขี้ยวยาวโค้งลงมาจนเกือบแตะพื้น ทุกก้าวที่มันเดินทำให้ดินแตกเป็นร่อง
บนหลังของมัน มีหัวมนุษย์เสียบอยู่กับเกราะกระดูกหลายสิบหัว
หนึ่งในนั้นคือหัวหน้ากองที่สาม
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขุนพลยุทธ์ของฐานเฮยหลิน
ทั้งลานเงียบสนิท
จางฝูที่เมื่อครู่ยังกร่างอยู่ทำถ้วยชาหล่นแตก มืออ้วน ๆ ของมันสั่นจนเห็นได้ชัด
หลี่เฉินจ้องสัตว์อสูรตัวนั้น หัวใจเต้นหนักราวกับถูกทุบ
เขารู้ทันทีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่การบุกธรรมดา
หมาป่าเกราะดำยักษ์ยกหัวขึ้น มองกำแพงฐานเฮยหลินด้วยสายตาที่แทบเหมือนมนุษย์
จากนั้นมันอ้าปาก
ในลำคอของมัน แสงสีดำแดงรวมตัวเป็นลูกไฟคล้ายเลือดเดือด
ทหารยามบนกำแพงตะโกนสุดเสียง
“โล่พลัง! กางโล่พลังเร็วเข้า!”
แต่ก่อนที่ค่ายกลป้องกันจะสว่างเต็มที่ ลำแสง
