กล่าว “ข้าจะลาออกหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะมาตัดสินใจได้ หลี่ลั่ว ข้าหวังดีกับเจ้า เจ้าอย่าคิดว่าการที่เจ้าสามารถสู้เสมอกับข้าในการสอบซ้อมได้แล้วจะสามารถไปหาเรื่องคนจากวิทยาลัยอื่นได้ตามใจชอบ เจ้าเองก็น่าจะรู้ดีว่าผลการสอบซ้อมนั่นมันใช้ประโยชน์อะไรในนี้ไม่ได้”
ทว่าหลี่ลั่วกลับไม่สนใจคำพูดของเขา หันไปกล่าวกับหลี่ว์ชิงเอ๋อร์ที่กำลังเรียกบริกรอยู่ว่า “ช่วยสั่งอาหารให้พวกเราด้วย ขอบใจ”
หลี่ว์ชิงเอ๋อร์ไม่ได้ตอบรับ แต่ตอนที่นางพูดกับบริกรนั้น นางได้สั่งอาหารราคาแพงเพิ่มเข้าไปอีกสองที่
เมื่อเห็นดังนั้น ความโกรธในใจของซ่งอวิ๋นเฟิงก็ยิ่งทวีคูณขึ้น มีเพลิงแห่งความริษยาลุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรง เพราะเขาไม่เคยพูดกับหลี่ว์ชิงเอ๋อร์แบบนี้มาก่อน แต่หลี่ลั่วไอ้เวรนี่ มันกลับกล้าใช้นางต่อหน้าเขาเช่นนี้
“พรุ่งนี้การสอบใหญ่ก็จะเริ่มขึ้นแล้ว พวกเจ้าเตรียมตัวกันพร้อมหรือยัง?” แต่ดูเหมือนว่าหลี่ว์ชิงเอ๋อร์จะไม่อยากฟังพวกเขาทะเลาะกันต่อแล้ว จึงเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นมาก่อน
ทุกคนพยักหน้า จากนั้นเรื่องสนทนาก็เปลี่ยนไปโดยปริยาย
หลี่ลั่วไม่ได้เข้าร่วมวงสนทนา แต่ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวอย่างเดียว
ทว่าพอกินไปได้ครึ่งหนึ่ง เขาก