กันว่าเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว รุ่นพี่เจียงชิงเอ๋อร์ยังได้กลับมายังนครหนานเฟิง อีกทั้งยังมารับหลี่ลั่วถึงหน้าวิทยาลัยอีกด้วย มันช่างน่าอิจฉาริษยาเสียจริง
ด้วยความคิดเช่นนี้เอง ทำให้วันนี้มีคนจำนวนไม่น้อยที่อยากจะเห็นหลี่ลั่วถูกอัดขายขี้หน้า…
เป้ยคุนกอดอกมองหลี่ลั่วด้วยสายตาสนุกสนาน จากนั้นก็หันไปมองอีกสองคนแล้วกล่าว “หลิวหยาง เจ้าไปเล่นกับมันหน่อยก็แล้วกัน”
ถึงแม้ว่าเขาจะอยากจะซ้อมหลี่ลั่วด้วยตัวเองตรงๆ แต่เขากลับรู้สึกว่าการปรากฏตัวแบบนั้นมันดูไม่ค่อยเท่สักเท่าไร ดังนั้นเขาจึงคิดจะให้คนอื่นไปสร้างบรรยากาศก่อน
เด็กหนุ่มที่ถูกเขาเรียกว่าหลิวหยางนั้นมีรูปร่างค่อนข้างสูงใหญ่ เมื่อได้ยินคำพูดของเป้ยคุนก็แสดงสีหน้าไม่ค่อยพอใจออกมา ตอนนี้มีคนมากมายกำลังจับจ้องอยู่ เป็นโอกาสอันดีที่เขาจะได้สร้างชื่อบ้างพอดี แต่กลับให้เขาไปสู้กับตัวประกอบก่อนแบบนี้ มันออกจะน่าขายหน้าไปหน่อยจริงๆ
“เจ้าจัดการหลี่ลั่วให้เรียบร้อยในสองสามกระบวนท่า แค่นั้นก็สู้กับคนอื่นต่อได้แล้วไม่ใช่หรือ? หากเจ้าแน่จริง ก็จัดการพวกมันทั้งสามคนไปเลยสิ” เป้ยคุนกล่าว
“ก็จริง”
หลิวหยางถึงค่อยพยักหน้ารับ หยิบหอกเหล็กเล่มหนึ่งขึ้นมา จา
