อนที่เพิ่งเข้าตึกหนึ่งใหม่ๆ ถือเป็นตัวตนที่โดดเด่นไม่มีใครเทียบได้เลยจริงๆ ไม่เพียงแต่หน้าตาหล่อเหลาเท่านั้น แต่ยังมีพรสวรรค์ในการเรียนรู้ที่โดดเด่น และที่สำคัญที่สุดคือคฤหาสน์ลั่วหลานในตอนนั้นยังรุ่งเรืองถึงขีดสุด หนึ่งคฤหาสน์สองขุนนางเลยด้วย
ทั้งหล่อเหลา มีพรสวรรค์ และยังมีภูมิหลังแข็งแกร่ง เด็กหนุ่มแบบนี้มีหรือที่เด็กสาวจะไม่ชอบ?
แต่น่าเสียดาย เมื่อเวลาผ่านไปประกายรอบตัวของหลี่ลั่วก็ค่อยๆ จางหายไป เริ่มจากการหายตัวไปของพ่อแม่ของเขา ทำให้ทั้งตำแหน่งฐานะและความแข็งแกร่งของคฤหาสน์ลั่วหลานลดลงอย่างมาก หลังจากนั้นไม่นานก็ยังมีข่าวออกมาว่าหลี่ลั่วนั้นไร้อัตลักษณ์แต่กำเนิดอีก ยิ่งทำให้เขาตกต่ำลงอย่างมาก
ดังนั้นบุคคลที่เคยโดดเด่นที่สุดของตึกหนึ่งจึงถูก “เนรเทศ” ไปอยู่ที่ตึกสอง
เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว หากไปหลงใหลเขาอีกก็ดูจะไม่ค่อยเหมาะสมแล้ว
ตี้ฝ่าฉิงที่ได้ยินเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วของกลุ่มเด็กสาวข้างๆ แล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างหงุดหงิดแล้วกล่าวว่า “พวกตื้นเขิน”
…
หลี่ลั่วเพิ่งจะนั่งลงบนใบไม้สีเงินใบหนึ่งไปไม่ทันไร เขาก็ได้ยินเสียงวุ่นวายดังขึ้นมาจากรอบๆ แล้ว เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นเป้ยคุนเดินนำ
