จงใจยั่วยุให้นักศึกษาตึกสองโกรธแค้น แต่นักศึกษาเหล่านี้กลับไม่กล้าทำอะไรมัน สุดท้ายก็ต้องไประบายความโกรธใส่หลี่ลั่วแทน ซึ่งก็บีบให้หลี่ลั่วต้องออกหน้าอยู่ดี
“พวกเจ้าหุบปากไปเลย”
แต่ไม่นานก็มีเสียงตะคอกดังขึ้น เป็นจ้าวคั่วที่ก้าวออกมา จ้องมองเป้ยคุนอย่างเดือดดาลแล้วกล่าว “ถ้าอยากสู้ละก็ ข้าจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เอง”
“เจ้าอีกแล้ว”
เป้ยคุนขมวดคิ้วกล่าว “ดูท่าเจ้าจะยังไม่เข็ดกับบทเรียนครั้งก่อนสินะ”
จ้าวคั่วกำลังจะอ้าปากพูดต่อ แต่กลับถูกหลี่ลั่วโบกมือห้ามเอาไว้ จากนั้นจึงถอนหายใจอย่างจนใจ “เจ้าไปสนใจพวกขยะเหล่านี้ทำไม”
จากนั้นเขาก็หันไปมองกลุ่มเพื่อนอันธพาลของเป้ยคุน ถอนหายใจกล่าว “เจ้าช่วยจำหน้าพวกมันเอาไว้ให้หมดหน่อยแล้วกัน เดี๋ยวข้าจะให้คนไปสอนวิธีอยู่ร่วมกับเพื่อนนักศึกษาอย่างสันติให้เอง”
ถึงแม้ว่าตอนนี้คฤหาสน์ลั่วหลานจะมีปัญหามากมาย แต่อย่างไรเสียมันก็ยังเป็นหนึ่งในห้ามหาคฤหาสน์ของอาณาจักรต้าเซี่ยอยู่ดี อีกทั้งยังมีกองกำลังที่แข็งแกร่งประจำการอยู่ที่บ้านเก่าด้วย อย่างน้อยก็ยังพอจะจัดผู้คุ้มกันระดับลักษณาจารย์จำนวนหนึ่งออกมาช่วยเหลือได้อยู่
เมื่อนักศึกษารอบข้างได้ยินคำพูดนี้แล้ว ต่างก็ตกตะลึง
