ลวง วันหน้าแม้มีสิ่งใดประสงค์ พวกข้าล้วนยินดีปฏิบัติตาม!”
ลวี่หยางได้ยินก็หัวเราะเบา ๆ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ วันเวลาดีไม่สู้วันปัจจุบัน เหตุใดไม่ทิ้งวิธีติดต่อกันไว้เสียหน่อย ภายหน้าจะได้เฝ้าดูแลเกื้อกูลกันและกัน อีกทั้งยังอาจดึงเหล่าอสูรบำเพ็ญเพียรตนอื่นเข้ามาร่วมวงได้ ทุกคนจะได้รู้จักคุ้นเคยกันอยู่ในพรรคเดียว—เราล้วนเป็นอสูรบำเพ็ญเพียร ย่อมถือเป็นพวกเดียวกันโดยกำเนิด”
“ข้าน้อย… ข้าน้อยเข้าใจแล้ว!”
เซียวซานได้ยินก็ปลื้มปิติยิ่งนัก รู้ดีว่าราชันย์มังกรเบื้องหน้าได้ยอมรับการสวามิภักดิ์ของตนแล้ว เกรงว่าบางทีเขาอาจมีความหวังที่จะเปลี่ยนแปลงฐานะของเหล่าอสูรบำเพ็ญเพียรในยามนี้ได้จริง
คิดถึงตรงนี้ เซียวซานยิ่งตื่นเต้นอย่างสุดซึ้ง
เมื่อเห็นดังนั้น ลวี่หยางก็พยักหน้าอย่างลับ ๆ แม้ตอนนี้เหล่าอสูรบำเพ็ญเพียรเหล่านี้จะยังไร้ประโยชน์ต่อเขา แต่ภายหน้าก็ใช่ว่าจะเป็นเช่นนั้น
นี่ก็คือข้อดีของราชสำนักเต๋า
ตราบใดที่เบื้องบนมีคนหนุนหลัง มีพื้นฐานอำนาจ พระราชทานตำแหน่งขุนนางให้ ระดับพลังจะพุ่งพรวดเร็วยิ่งกว่าขี่จรวด! ส่วนพลังรบจะเข้มแข็งหรือไม่อีกเรื่องหนึ่ง อย่างน้อยที่สุดตำแหน่งก็ต้องถึงเกณฑ์!
“ส่วนพรรคนี้ ควรตั้งชื่อสักหน่อย”
“ยังต้องขอให้ท่านผู้ใหญ่โปรดชี้แนะ” เซียวซานรู้จังหวะเอ่ยอย่างนอบน้อม
เมื่อได้ฟังถ้อยคำนั้น ลวี่หยางก็พยักหน้ารับ “พวกเราล้วนเป็นขุนนางผู้จงรักภักดี รู้เพียงทุ่มเททำงานเพื่อราชส