ให้ราชันย์มังกรตงถิงตูฮ่วน เข้าเฝ้า”
“พลั่ก!”
ฉับพลัน เหล่าอสูรบำเพ็ญเพียรแทบไม่อาจควบคุมตนเอง ล้วนคุกเข่าลงกับพื้นทำคารวะใหญ่ เพียงเพราะตำแหน่งขุนนางของพวกมันในยามนี้เกิดการสั่นรับ
พระดำรัสจากโอษฐ์จักรพรรดิ!
เพียงชั่วอึดใจ แม้มิได้อยู่ใต้อำนาจพรสวรรค์หุ่นเชิด สายตาของอสูรบำเพ็ญเพียรชุดดำที่ทอดมองลวี่หยางก็เริ่มฉายประกายตื่นเต้นและร้อนรุ่ม
จักรพรรดิมีพระราชโองการเรียกเข้าเฝ้าด้วยพระองค์เองแถมยังใช้บัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนถ่ายทอดพระดำรัสลงมาโดยตรง หาใช่ใช้ราชโองการส่งมามอบ นี่นับเป็นพระเมตตาอันใหญ่หลวงนัก!
อีกด้าน ลวี่หยางก็ก้มกายคารวะด้วยสีหน้าสำรวมยิ่ง
“ข้าน้อยรับราชโองการ”
เมื่อถ้อยคำจบลง เสียงเซียนเลื่อนลอยที่รอรับคำตอบจึงค่อย ๆ แผ่วเบาลง พร้อมกันนั้นลวี่หยางก็แลเห็นบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนทอดแสงเรืองรองลงมาหาตน
โปรดเดินทางถึงนครหลวงเทียนอู๋ภายในหนึ่งวันเพื่อเข้าเฝ้า
หากเกินกำหนดเวลาไม่เข้าพบตามพระบัญชา ตามบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนจะถอดถอนตำแหน่งขุนนางของท่านทันที และจะมิได้บันทึกชื่ออีกตลอดกาล จึงขอให้ท่านออกเดินทางในบัดดล
“สหายทั้งหลาย เห็นทีข้าคงมิอาจอยู่ต่อได้แล้ว”
ลวี่หยางยิ้มบางเบาแล้วหันมองอสูรบำเพ็ญเพียรชุดดำ “ไม่ทราบท่านสหายแซ่นามใด?”
“ข้าน้อยเซียวซาน”
อสูรบำเพ็ญเพียรชุดดำรีบเอ่ย “นี่เป็นนามที่ข้าน้อยตั้งให้ตนเองหลังจากได้บรรลุญาณตื่นรู้ หากราชันย์มังกรเสด็จสู่นครห
