่วไฉน่ะ เรียกว่ามีแค่ฝาบ้านยังหรูไป ขนาดขโมยเข้าบ้านยังสงสารทิ้งข้าวสารไว้ให้ จะมีอะไรให้ข้าไม่วางใจ
พูดจบ โจวสิงก็หันหลังเดินจากไปอย่างไม่ไยดี
แค่สงสัยว่าเขารู้ตัวจริงหรือไม่ ก็ให้สงสัยต่อไปเถอะ
กลางวันแสกๆ แบบนี้ ขวัญอ่อนอย่างไป๋จานถังไม่กล้าลงมือหรอก
โจวสิงเดาถูกเผง ไป๋จานถังไม่กล้าทำอะไรจริงๆ ความรู้สึกแรกของโจรกลับใจคือความระแวง เขาไม่แน่ใจว่าหมอคนนี้เป็นใคร มาจากไหน ทำไมถึงดูไม่กลัวเกรงอะไรเลย
เขาไม่กล้าลงมือ แต่เขากล้า ชิ่ง
ไป๋จานถังรีบวิ่งกลับขึ้นไปชั้นบน ตั้งใจจะลองกล่อมถงเซียงอวี้อีกครั้งเพื่อเอาหีบสินสอด
เอาวะ เล่นสนุกสักหน่อยค่อยเอามาคืน ส่วนส่วนแบ่งของจีอู๋มิ่ง อันนั้นตัวใครตัวมัน เขาไม่รับรู้ด้วยแล้ว
