อนไหม
เขาเองไม่ใช่หมอเทวดาเซวีย จึงให้คำตอบที่ชัดเจนไม่ได้ ได้แต่บอกให้โจวสิง เชื่อในสัญชาตญาณ (และเชื่อมั่นในอาจารย์ตัวเอง)
แม้ปากจะบอกไม่ยุ่ง แต่พอถึงเวลาจริง เขาก็อดห่วงไม่ได้ ต้องแอบมาดูด้วยตาตัวเอง
เจ้าเด็กนี่ ใจกล้าบ้าบิ่นดีแท้
ตาเฒ่าวาดภาพพึมพำเบาๆ การกินหนอนไหมพิษทั้งเป็นตั้งแต่เพิ่งเริ่มฝึกยุทธ์ เป็นเรื่องที่เสี่ยงตายสุดๆ
แต่ดูเหมือนว่าโจวสิงจะทำสำเร็จ ไอเย็นที่แผ่ออกมานั้นสม่ำเสมอ ไม่ติดขัด แสดงว่าเขาสามารถควบคุมและหลอมรวมพลังได้
รอดตัวไปได้สินะ
ชายชรายกน้ำเต้าขึ้นกระดกเหล้าเข้าปากอย่างสบายใจ
พระจันทร์คืนนี้ สวยจริงหนอ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แสงอรุณรุ่งสาดส่องเข้ามาในห้อง
เกล็ดน้ำแข็งที่เกาะตามตัวโจวสิงค่อยๆ ละลายหายไป ไม่สิ มันไม่ได้ละลาย แต่มันถูก ดูดซับ เข้าไปในร่างกายจนหมดสิ้น
เมื่อไอเย็นจางหาย โจวสิงก็ลืมตาขึ้น
ดวงตาของเขาสดใสเป็นประกาย ไร้ซึ่งความอ่อนเพลียแม้จะไม่ได้นอนมาทั้งคืน
โจวสิงดีดตัวลุกจากเตียง เก็บ คางคกหิมะเนตรชาด เข้าที่ แล้วรีบวิ่งออกไปที่ลานหลังบ้าน
เขาประสานมือ เกร็งลมปราณ แล้วฟาดฝ่ามือใส่ถังน้ำไม้เก่าๆ ที่วางอยู่มุมลาน
เพล้ง
ถังไม้ระเบิดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
