ล้าของเถ้าแก่หลิวฝั่งตรงข้ามเยื้องๆ กัน เห็นว่าแกจะขายนะ แกจะรีบกลับบ้านเกิดที่เจียงหนาน เลยประกาศขายราคาถูก
ซิ่วไฉชี้มือไปนอกหน้าต่าง ฝุ่นจากผ้าขี้ริ้วยังลอยฟุ้ง ทำเอาเขาต้องกระแอมแก้เก้อ
โจวสิงมองตามนิ้วไป เห็นร้านเหล้าสองชั้นตั้งตระหง่านอยู่ฝั่งตรงข้าม
ถ้าท่านอยากทำการค้า ก็เปิดร้านต่อได้เลย หรือถ้าจะแค่อยู่อาศัย ปรับปรุงนิดหน่อยก็น่าอยู่สบาย ลวี่ชิงโหวเสริม
โจวสิงพยักหน้าพอใจ งั้นเอาที่นั่นแหละ รบกวนเถ้าแก่ช่วยนัดเถ้าแก่หลิวให้ข้าพรุ่งนี้เช้าด้วยนะ
ทีแรกลวี่ชิงโหวทำท่าจะปฏิเสธ แต่พอเห็นโจวสิงล้วงก้อนเงินหนึ่งตำลึงออกมาวางบนโต๊ะ คำปฏิเสธก็กลืนหายลงคอไปทันที
วางใจได้เลยขอรับ เรื่องนี้ข้าจัดการเอง
ลวี่ชิงโหวตาเป็นประกาย รีบคว้าเงินมาเก็บใส่กระเป๋า ในหัวเริ่มจินตนาการถึงรายการของที่ต้องซื้อ ข้าวสาร น้ำมัน เกลือ แล้วก็ เทียนไข
ซิ่วไฉเดินยิ้มร่าออกจากห้องไป
โจวสิงมองแสงจันทร์นอกหน้าต่าง บิดขี้เกียจหนึ่งที ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงแข็งๆ
เคยนอนกลางดินกินกลางทรายกับตาแก่ถังมาตั้งนาน แค่นี้ถือว่าหรูแล้ว
โจวสิงหลับลึกรวดเดียวจนถึงเช้า
