าตอนนี้เหลือตัวคนเดียว พ่อครัวไม่มี เด็กรับใช้ไม่มี ตัวเขาเองก็มัวแต่ท่องตำราสอบจอหงวน ไม่เคยปัดกวาดเช็ดถู
สภาพร้านซอมซ่อขนาดนี้ ใครมันจะอยากมาพัก ข้าวก็ไม่มีให้กิน ฝุ่นก็เขลอะ
ตอนแรกเขาก็ไม่แคร์ แต่พอเงินทองเริ่มร่อยหรอ ความหิวเริ่มกัดกินศักดิ์ศรี อุดมการณ์ จนอย่างมีเกียรติ ชักจะกินไม่อิ่มท้องเสียแล้ว
วันนี้แหละ ลวี่ชิงโหวผู้นี้จะยอมก้มหัวให้แก่เงินตราเพื่อปากท้อง
คิดได้ดังนั้น เขารีบลุกขึ้นยืน แต่ขากลับอ่อนเปลี้ยจนเกือบล้มหน้าทิ่ม
ลวี่ชิงโหวรวบรวมแรงเฮือกสุดท้าย เปิดประตูผายมือต้อนรับพร้อมรอยยิ้มที่พยายามปั้นให้ดูจริงใจที่สุด คุณชายจะพักแรมหรือ เชิญชั้นบนเลยขอรับ
พูดจบก็คว้าผ้าขี้ริ้วเน่าๆ นำทางโจวสิงไปยังห้องพักที่ดู สะอาดที่สุด ในร้าน
ลวี่ชิงโหวเช็ดโต๊ะเช็ดเตียงด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ ฝุ่นฟุ้งกระจายจนโจวสิงต้องกลั้นหายใจ
สภาพร้านแบบนี้ ถ้าไม่เจ๊งก็ให้มันรู้ไปสิ
เถ้าแก่ ข้าพักแค่คืนเดียว แต่ข้ามีเรื่องอยากถาม แถวนี้มีใครประกาศขายบ้านบ้างไหม
โจวสิงถามเข้าประเด็น
เขาต้องการที่พักถาวรเพื่อฝึกยุทธ์ และตำบลเจ็ดจอมยุทธ์ก็เป็นตัวเลือกที่เหมาะที่สุด
ลวี่ชิงโหวหยุดมือ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง อ้อ ร้านเห
