เธอกับพรรคพวกยังเดินทางมาไม่ถึง
โจวสิงมองซ้ายมองขวา ถนนหนทางที่นี่กว้างขวางกว่าในซีรีส์มาก บรรยากาศดูคล้ายในเวอร์ชันภาพยนตร์มากกว่า
ก็สมเหตุสมผลอยู่ ในเมื่อเป็นโรงเตี๊ยมแห่งเดียวในตำบล ก็ต้องตั้งอยู่ในทำเลทองแบบนี้แหละ
ท้องเริ่มร้องประท้วง โจวสิงล้วงเอาเสบียงกรังและถุงน้ำออกมาทานรองท้อง แล้วจึงเดินตรงไปที่ประตูโรงเตี๊ยม
คืนนี้ต้องหาที่ซุกหัวนอนก่อน พรุ่งนี้ค่อยหาซื้อที่อยู่เป็นหลักแหล่ง แล้วค่อยตามหา ตาเฒ่าวาดภาพ ตามแผน
กำลังจะยกมือเคาะประตู สายตาเหลือบไปเห็นหน้าต่างข้างประตูเปิดอ้าอยู่
ชายหนุ่มในชุดบัณฑิตสีเขียวซีดๆ กำลังชะโงกหน้าออกมาครึ่งตัว ในมือถือตำราเล่มเก่า ท่าทางเหมือนกำลังอาศัยแสงจันทร์อ่านหนังสือ
โจวสิงชะงัก นี่ต้องเป็น ลวี่ชิงโหว หรือ ซิ่วไฉ แน่นอน
อะแฮ่ม
โจวสิงกระแอมเบาๆ ชายหนุ่มสะดุ้งโหยง รีบยืดตัวตรง หันมามองผู้มาเยือนด้วยท่าทางพยายามรักษามาดบัณฑิต
ขออภัย ข้าต้องการห้องพัก
โจวสิงเอ่ยพลางสำรวจสภาพของซิ่วไฉที่ดูผอมโซจนแก้มตอบ สมคำร่ำลือจริงๆ งกขนาดไม่ยอมจุดเทียน ต้องมานั่งเพ่งหนังสือใต้แสงจันทร์
น่านับถือ
ลวี่ชิงโหวอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ คนต่างถิ่นสินะ
โรงเตี๊ยมซ่างหรูของเข
