บทที่ 450 วิถีกระบี่สำเร็จ พระผู้เป็นทอดพระเนตร
“สำเร็จแล้ว!”
เมื่อมองเห็นจิตวิญญาณของเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินที่ถูกเขาจองจำไว้โดยสมบูรณ์ ลวี่หยางก็เผยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะเหวี่ยงร่างนั้นเข้าไปในตำหนักเหยียนโม่ในทันที
“บรรพชน ข้านับว่าได้ล้างแค้นแทนเหล่าบรรพบุรุษแห่งวิถีอสูรวิญญาณแล้ว!”
ภายในตำหนักเหยียนโม่ บรรพชนถิงโยวเมื่อได้ฟังก็มีสีหน้าสลับซับซ้อน จ้องมองเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินเขม็ง
ครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว เจินจวินผู้ไร้เรี่ยวแรงตรงหน้านี้ กลับเคยเป็นผู้ที่เขาจำต้องเงยหน้ามอง เป็นผู้ที่ทำให้เขาเกลียดชังจนฝังใจ แต่กลับไม่อาจทำอะไรได้
บัดนี้อีกฝ่ายกลับตกอยู่ในมือของเขา
ทั้งหมดนี้…ล้วนเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ลวี่หยางนำมาให้
“เจ้าก็มีวันนี้!” บรรพชนถิงโยวกัดฟันแน่น ก่อนจะประสานมือทำมุทราขึ้นทันที
ตำหนักเหยียนโม่เริ่มขับเคลื่อน!
“อ๊า——!!!”
ในชั่วพริบตา จิตวิญญาณของเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินก็เริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง เสียงกรีดร้องโหยหวนอันน่าสยดสยองนั้น สำหรับบรรพชนถิงโยวกลับไพเราะจับใจยิ่งนัก
ขณะเดียวกัน ลวี่หยางก็ผ่อนลมหายใจขุ่นออกมาหนึ่งคำรบ แก่นแท้ทองคำหงยวิ๋นถูกเผาสิ้นจนเกลี้ยง แก่นแท้ทองคำเจิ้งเต๋อจึงเข้ามาแทนที่ในทันที คงไว้ซึ่งฐานะของลวี่หยางต่อไป และในเวลาเดียวกัน คุณสมบัติของตำหนักเหยียนโม่ก็เริ่มเปลี่ยนแปลง กลับยิ่งสูงส่งยิ่งกว่าเดิม
ดินบนกำแพง!
นี่ต่างหากคือตำแหน่งมรรคผลที่
