Content warning : มีการบรรยายฉากน่ากลัวเล็กน้อย
บทที่ 105 ชุดไว้ทุกข์ (4)
ปู่หลานตระกูลซูแบกโลงศพเปล่าเดินจากไป
เหมียวจื่ออั๋งที่นั่งยอง ๆ ซ่อนตัวอยู่นานจนเหน็บกินก็ได้ยินเฝ่ยไป๋ลู่ตะโกนบอก “ออกมาได้แล้ว”
เขาวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วทันที
ครั้นออกมา สิ่งแรกที่เห็นคือกานว่างที่นอนเหยียดยาวอยู่บนพื้น เหมียวจื่ออั๋งพลันตกใจไป “เอ๋? คนคนนี้คือคนของนิกายเก้าสวรรค์ไม่ใช่เหรอ? ทำไมเขาถึงกลายเป็นแบบนี้ได้ล่ะ?”
“นายรู้จักเขาเหรอ?” เฝ่ยไป๋ลู่เลิกคิ้ว
เหมียวจื่ออั๋งตบหน้าอกด้วยความภาคภูมิใจอย่างมาก “ขอแค่มีชื่ออยู่ในเมืองเจียง ฉันก็รู้จักทุกคนนั่นแหละ ฉันคือไป๋เซียวเชิง*[1]ยุคใหม่เชียวนะ!”
เขามองไปเฝ่ยไป๋ลู่แล้วพูดอย่างภูมิใจในตัวเอง “ฉันรู้ด้วยว่าเธอคือ ลูกสาวที่แท้จริงของตระกูลเฝ่ยที่ร่ำรวย เฝ่ยไป๋ลู่”
เฝ่ยไป๋ลู่ถามอย่างจริงใจว่า “แล้วมีประโยชน์อะไร? มันสามารถถอดรหัสได้ หรือว่าช่วยในการต่อสู้ได้งั้นเหรอ?”
เหมียวจื่ออั๋งห่อเหี่ยวลงในพริบตา
เอาเถอะ มันก็ไร้ประโยชน์จริง ๆ นั่นแหละ
เมื่อคิดได้อย่างนี้ เขาก็เปลี่ยนหัวข้อกะทันหัน “เธอได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อะไรมาบ้าง?”
ทันใดเฝ่ยไป๋ลู่ถ่ายทอดคำเตือนของซูม่านม่านอย่างไม่คิดที่จะปิดบัง ใบหน้าของเหมียวจื่ออั๋งซีดลงเมื่อนึกถึงตอนที่เขาฟื้นขึ้นมาแล้วต้องการจะถอดชุดออก
โชคยังดีที่ไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม
เขามองเฝ่ยไป่ลู่ตาปริบ ๆ “หัวหน้า ตอนนี้พวกเราควรจะทำยัง
