ทั้งสองเดินไปด้วยกันแล้วเขาก็พูดกระซิบว่า “เจ้าจะไปรู้อะไร? ต้องวางมาด ถึงจะทำให้สตรีสนใจแล้วก็ชอบ เจ้าดูอย่างเจียง งเฮ่าสิ พูดน้อยใช่ไหมล่ะ แต่มู่ชิงเหยียนก็ชอบ! มู่เหยี่ยนฉือพูดน้อยยิ่งกว่า ทำให้สตรีชอบเขายิ่งเยอะ ส่วนข้ากับเจ้า พูดมากใช่ไหมล่ะ ดูสิ ผลเป็นอย่างไร ก็เป็นธรรมดาที่จะไม่มีส สตรีมาชอบ”
“…” มู่ชิงเหยียน
“…” เจียงเฮ่า
“…” มู่เหยี่ยนฉือ
“อืม คำพูดนี้ของเจ้าเหมือนจะมีเหตุผลอยู่บ้าง ดูแล้วเพื่อให้สาวๆ มาชอบ พวกเราต้องพูดน้อยๆ แล้วล่ะ” กงเสวี่ยฮวาพยักหน้าอย่างจริงจัง
เจียงหลีมองพวกเขาแต่ละคนที่อารมณ์ต่างกัน สุดท้ายก็ทนไม่ไหวหัวเราะออกมา ฮ่าๆๆๆๆ…
เสียงหัวเราะทำให้คนอื่นๆ หันมามองนางด้วยแววตาที่เศร้าเสียใจและใสซื่อ ทำให้นางทำได้เพียงกลั้นขำ นางโบกมือทั้งสองข้างแล้วถอยหลังไป “ไม่ต้องสนใจข้า พวกเจ้าคุยกันต่อเถอะ”
แต่ทว่าในตอนที่นางหันตัวถอยหลังไป เสียงหัวเราะก็ดังลอยมาอีกครั้ง
รอให้เจียงหลีหัวเราะจนพอ เสียงของนางก็ดังมาจากที่ไกลๆ “แผนการใหญ่ที่จะร่ำรวย รอให้ข้ากลับไปคิดอีกทีคืนนี้ แล้ววันรุ่งขึ้นข้าจะมาบอกพวกเจ้า”
แล้วนางก็หายไปตรงมุมโค้ง
เจียงหลีหุบยิ้ม แต่ความขี้เล่นในแววตากลับปรากฏออกมา นางห
