วนนึกถึงคำพูดของฉินเทียนอี แล้วนางก็คิดถึงลู่เจี้ยขึ้นมา
ทันใดนั้น นางก็รู้สึกว่าคำพูดของฉินเทียนอีก็มีเหตุผลจริงๆ
ลู่เจี้ยก็เป็นคนพูดน้อย หลังจากที่กลับไปเป็นจักรพรรดิเซ่าตี้ ก็ยิ่งพูดน้อยกว่าเดิม และตอนนี้ได้กลายเป็นเผ่าปีศาจก็ยิ่งไม่พูดเลย
แต่ว่านางก็ควบคุมตัวเองให้เลิกชอบไม่ได้! ทำอย่างไรดี!
พอนึกถึงลู่เจี้ย เจียงหลีก็ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ในระหว่างนั้นนางก็ปล่อยปีศาจตัวหนึ่งออกมาจากกระเป๋าวิเศษแล้วกอดไว้ พูดพึมพำว่า “ที่จริงเป็นเหมือนพวกเราตอนนี้ที่ตัวติด ดกันตลอดก็ดีนะ”
ทันทีที่ปีศาจที่เพิ่งปล่อยออกมาเมื่อครู่ได้ยินคำพูดนี้ของนางก็รู้สึกกลัวขึ้นมา
เหมือนกลัวว่าหญิงสาวผู้งดงามและเฉลียวฉลาดคนนี้จะรู้ตัวตนของตัวเอง!
รู้สึกได้ว่าปีศาจน้อยตัวแข็งทื่อ เจียงหลีก็เม้มปากแล้วก็ยิ้มออกมา แววตาเปลี่ยนเป็นอบอุ่นขึ้น ในเมื่อเขาไม่พูดเอง นางก็ทำเป็นไม่รู้ต่อไป
“เจ้าเปี๊ยก ไม่ได้ฟังเสียงของเจ้านานแล้ว ส่งเสียงหน่อยเร็ว” ระหว่างทางกลับที่พักของตัวเอง เจียงหลีเดินเร็วขึ้น แล้วยังไม่ลืมที่จะแหย่ใครคนหนึ่งที่แปลงร่างเป็นเจ้าเปี๊ยกเล่น
“…” ในใจเจ้าเปี๊ยกรู้ดีว่าเจียงหลีเริ่มดื้ออีกแล้วว
“เร็วเข้า
