งความดีใจ เหมือนกับเด็กน้อยเจอของเล่นที่ถูกใจ มากก็มิปาน
“ประณีตเสียจริง งดงามเป็นที่สุด” เสิ่นฉงเอ่ยชม
คนที่เสิ่นฉงมองไม่เห็นอย่างเว่ยจี๋ เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด ใบหน้างดงามที่ขาวหมดจด ก็มีความรู้สึกภาคภูมิใจปรากฏอยู่ “นับว่าตาถึง”
เจียงหลีมองไปทางเขา แล้วเอ่ยถามเสิ่นฉง “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านพูดว่าไหสุรานี้ประณีต งดงามนอกจากฝีมือในการทำที่ประณีต ข้าก็มองไม่เห็นอะไรสักอย่างเลย”
“หนอยยยย…!” คำพูดของเจียงหลี ทำให้เว่ยจี๋อุทานลากเสียง
แต่เสิ่นฉงอมยิ้มมองไปทางนาง แล้วอธิบายอย่างละเอียด “ไหสุราอันนี้ไม่ได้ใช้วัสดุชนิดเดียวในการสร้างมันขึ้นมา แต่ใช้วัสดุชนิดใดบ้างนั้น ตัวข้าเองก็ไม่แน่ใจ แต่ข้าสามารถ ยืนยันได้ว่า วัสดุเหล่านี้ มีประโยชน์เป็นอย่างมากต่อการเก็บสุราชั้นยอด”
เว่ยจี๋ที่ฟังไปด้วย พยักหน้าไปด้วย มีความรู้สึกเหมือนได้พบเจอ คนรู้ใจที่เข้าใจซึ่งกันและกัน
“…และลวดลายบนไหสุรานี้ ก็มีความลึกซึ้ง มองดูอาจจะเหมือนลวดลายธรรมดา แต่วิธีการที่ใช้การวาดนั้น ได้นำเรื่องราวของเทพเจ้าสุรามาแฝงซ่อนอยู่ภายในนี้ด้วย บนไหสุราขนาดเล็กนี้ มีรูปวาดอยู่หนึ่งร้อยเก้ารูป”
“อะไรนะ” เจียงหลีพูดขึ้นมาอย่างประหลาดใจ
“ไม
